Kieszonkowy Atlas Kobiet Sylwii Chutnik został uznany za debiut roku 2008. W książce sportretowano kolejno czworo mieszkańców kamienicy na warszawskiej Ochocie. Trzy kobiety i sfeminizowany mężczyzna. Pijaczka, która w stanie upojenia wmawia sobie, że została matką; ocalała mieszkanka getta i łączniczka z Powstania Warszawskiego, która przez całe życie zatajała swe żydowskie pochodzenie; starszy samotny mężczyzna, który robi na drutach i marzy o sukni ślubnej, oraz niewychowana smarkula. Mańka, Maria, Marian, Marysia – cztery pokolenia, cztery oblicza jednej i tej samej osoby. Autorka towarzyszy bohaterom podczas spacerów po dzielnicy: na bazarze przy ulicy Banacha, z powrotem na ulicy Opaczewskiej lub w parku Szczęśliwickim. Utwór Chutnik świadczy o tym, że jest ona przekonaną warszawianką i nie mniej przekonaną feministką.
Za Kieszonkowy Atlas Kobiet pisarka została nagrodzona „Paszportem“ tygodnika Polityka. W 2009 roku tekst został zaadaptowany na potrzeby teatru i wystawiony na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza. Z niecierpliwością należy oczekiwać kolejnej książki tej zaledwie trzydziestoletniej autorki.
Za Kieszonkowy Atlas Kobiet pisarka została nagrodzona „Paszportem“ tygodnika Polityka. W 2009 roku tekst został zaadaptowany na potrzeby teatru i wystawiony na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza. Z niecierpliwością należy oczekiwać kolejnej książki tej zaledwie trzydziestoletniej autorki.
Fragment „Kieszonkowego Atlasu Kobiet“ ukazał się w języku niemieckim w czasopiśmie „polenplus“ w roku 2008 (Zeszyt 7).
