Petra Deters in London

Ik slaagde er warempel in een job te vinden als beheerder bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in consultancy voor buitenlandse firma’s die zich in Groot-Brittannië willen vestigen. Omwille van de zeer sterke banden met Duitsland hadden ze Duitse moedertaalsprekers nodig, die graag in Londen leefden en werkten. Er werd mij gezegd dat ik mijn Engels nog moest verbeteren. Ik volgde taalcursussen, en iets viel klaarblijkelijk in de plooi, want ik ben hier nog steeds en ben nu een van de directeurs!

Ik spreek nog altijd min of meer dagelijks Duits met onze klanten, daarnaast spreek ik vrijwel de hele tijd Engels. De “lingua franca” op kantoor is Engels, en al onze buitenlandse native speakers spreken zeer goed Engels. Het kan soms best wel grappig zijn wanneer je verschillende Duitstalige personen samen in het Engels erop los hoort babbelen – het wordt een gewoonte van zodra je je hier thuis gaat voelen. Ik heb evenwel veel Duitse vrienden met wie ik regelmatig afspreek. Wanneer we met elkaar praten, wisselen we vaak tussen Engels en Duits in het midden van een zin, of zelfs in het midden van een woord.

Als anglofiel vond ik het gemakkelijk mij in alle aspecten van de Britse cultuur onder te dompelen, maar sommige dingen waren toch eenvoudiger dan andere. Een bezoek aan een popconcert is bijvoorbeeld gemakkelijker “overdraagbaar” dan een avond in het theater. Ik denk echter dat de taalbarrière bij Shakespeare opvoeringen net zo groot is voor native en niet-native speakers! Tegenwoordig denk ik helemaal niet meer na over de taalbarrière, want oefening (en woorden en uitdrukkingen geleend van de native speakers) baart kunst!

Door de aard van mijn werk neem ik aan veel events en culturele evenementen deel, maar ik denk dat ik mij zal voornemen mijn Duits te onderhouden door ook, niet werkgerelateerde, evenementen voor Duits geïnteresseerden bij te wonen. Een deel van de collega’s komt vaak bijeen met onze vrienden om Duitse dingen in Londen te verkennen, soms nodigen we dan ook Engelse vrienden uit (onze kleine bijdrage voor de culturele uitwisseling). We mogen ons gelukkig prijzen dat we in de hoofdstad wonen, want hier is de Duitse gemeenschap groot genoeg om in de speelkalender van de meeste kunstenaars die hier op tournee zijn, opgenomen te worden. En plaatsen zoals Borough Market en de German Deli** zorgen voor een thuisgevoel.

Wanneer Engelse vrienden op bezoek komen, kook ik graag Duitse gerechten, voor zover ze het aandurven de gerechten te proeven. In ieder geval zijn er in Groot-Brittannië sinds enige tijd veel meer Duitse producten te verkrijgen, veel daarvan ken ik uit eerste hand, omdat ik klanten via mijn werk ondersteund heb. Wanneer ik tegenwoordig van mijn bezoeken in Duitsland terugkom, heb ik in mijn koffer meer plaats voor kleren.

Toen ik voor het eerst in Groot-Brittannië aankwam, vond ik het leuk hoe vriendelijk en hartelijk iedereen was, maar ik worstelde met de minder directe benadering om dingen samen te ondernemen. Zoals wanneer iemand zegt “Oh we must do that” (“O dat moeten we ongetwijfeld doen”), en dan gebeurt er niets! Onder Duitsers spreek je vanzelfsprekend een plaats en tijdstip af, en verschijn je dan zonder omhaal zoals afgesproken, al is dat maanden later. Ik denk dat ik dat ondertussen onder de knie heb, maar het toont weer eens aan om welke subtiliteiten het bij de relaties tussen verschillende culturen kan gaan!

* Borough Market: de meest bekende markt in Londen voor Britse en internationale levensmiddelen en delicatessen

** German Deli: vakhandel voor Duitse levensmiddelen en consumptieproducten