Ben Klock

Interview met Ben Klock door Rory MacLean

Ben Klock
Ben Klock
Wees aanwezig. Deze essentiële capaciteit in het moment te leven, is de kern van dj Ben Klocks kunst. “Voor mij moet muziek diepgaand en intensief zijn. Ik houd van de rilling die je krijgt van een basdrum. Daarom houd ik van techno”, vertelt hij mij in Berlijn. “Het vraagt je aandacht. Het wil je op een reis meevoeren.”

Ben Klock, een opvallend aantrekkelijke en atletische man met een sterke kaaklijn en gemakkelijke glimlach, is zonder twijfel een van de meeste invloedrijke spelers van de contemporaine techno. Als langjarige resident DJ bij Berghain, producent en labeleigenaar, heeft hij door zijn hypnotische sets en tracks – met hun onweerstaanbare beat, ontroerende teksten en kenschetsende extatische crescendo’s – zijn stempel gedrukt op de Europese elektronische muziekscène. Zijn debuutalbum One, dat begin dit jaar bij het Ostgut Ton label verscheen, is wellicht het techno-album met de beste recensies van het afgelopen jaar. Resident Advisor, een onafhankelijk online muziekmagazine, verkoos hem tot een van de beste DJ’s van 2009. Begonnen is het allemaal met jazz. “Als jongen wilde ik jazzpianist worden”, zegt hij met een lach.

Techno ontstond in Detroit in de jaren 1980 door het verbinden van de Europese synthesizer met Afrikaans- Amerikaanse muziek. Funk, Chicago House en electric jazz werden gecombineerd en klassieke tracks werden herwerkt, om een sound te creëren die snel, futuristisch en rebels was. Zowel de musici als het publiek gaven zich over aan de pulserende, gedemonteerde geest van de technobeat.

Na het einde van de Koude Oorlog in 1989 verspreidde het genre zich door de pas geopende gaten in de Berlijnse muur. Ondergrondse party’s maakten zich meester van gebouwen in het oostelijk deel van de stad, fladderden van de ene locatie naar de andere, en brachten jonge mensen van beide kanten van de scheidingslijn samen. Op de dansvloer van UFO, SO36 en Tresor leverde techno een belangrijke bijdrage aan het herstel van de sociale relaties tussen Oost- en West-Duitsland.

„Voor mij werden de jaren 1980 belichaamd door pop en oppervlakkige muziek in het algemeen”, zegt Klock. “Maar na de hereniging realiseerde ik me, hoe opwindend Berlijn wel was: twee verschillende werelden bestonden naast elkaar in een en dezelfde stad. Ik vond het fantastisch dat alles serieuzer werd, alle registers open getrokken werden en de muziek intensiever en lichamelijker werd.”

Klock speelde zijn eerste optredens in Cookies, WMF, Delicious Doughnuts en Tresor. Aanvankelijk legde hij vooral house op, maar na enige tijd werden zijn sets steeds ruwer en krachtiger. Toen Electroclash de muziekscène domineerde, nam zijn interesse af, maar de opening van Berghain in 2004 deed zijn passie weer oplaaien.

“De architectuur, de sound – zo moest muziek gepresenteerd worden”, vertelt hij enthousiast. “Alle puzzelstukjes vielen op hun plaats.”

Volgens reporters is Berghain, gelegen aan de grens tussen KreuzBERG in West-Berlijn en FriedrichsHAIN in Oost-Berlijn, tegenwoordig de “wereldhoofdstad van de techno”. De club is gevestigd in een reusachtige voormalige energiecentrale met achttien meter hoge plafonds die over de centrale dansvloer zweven. Een keer per maand, tussen zijn optredens op locaties in gans Europa door, laat hij zijn hypnotische, pulserende muziek en videoshows op de 1500 swingende gasten los.

“Mijn ontwikkeling als DJ in de voorbije twee jaar werd gedomineerd door het spelen van twee uur durende sets, wat eigenlijk de standaard is in clubs over de hele wereld”, zegt hij. “Ik heb geleerd kortere, compacte sets te spelen en de energie doorgaans op peil te houden.”

Het Berghain is ondertussen zo populair dat veel jonge Europeanen tegenwoordig low budget naar Berlijn vliegen voor een rave weekend.

“Vroeger waren er alleen stamgasten in de club, nu is het gemengd”, merkt Klock op .”Er zullen altijd mensen zijn die jammeren dat er “teveel toeristen” zijn, maar hé, wat is daar zo mis mee? Zolang de mensen aan de deur hun job doen en geen hele busladingen binnenlaten, brengt deze mix toffe vibes met zich mee.”

De afgelopen weken trad Klock ook op in de Blå Club in Oslo, M25 in Warschau, Amnesia in Milaan, Redrum in Helsinki en de Sub Club in Glasgow. Vorige maand speelde hij in het Goethe-Institut in Londen een onvergetelijke set, die varieerde van Mark Prichards diep atmosferische “?” tot tracks van Planetary Assault Systems in perfect tempo. We dansten samen. We wiegden heen en weer. We kregen eeltplekken en blaren. En van de ene op de andere dag werd deze bescheiden recensent fan van de Berlijnse technobeat.

“Ik hoop een paar kleuren aan de muziekwereld te kunnen toevoegen, meer niet”, vertelt Klock met een zekere bescheidenheid ondanks zijn roem. “Alles is er al, we vinden niet echt iets nieuws uit, maar stellen de elementen op een nieuwe manier samen of combineren ze op onze eigen, unieke en bijzondere manier. Mijn kleur is in ieder geval dieper en donkerder, maar altijd enigszins sexy. Ik interesseer mij niet echt voor trends. Ik vind het belangrijk dat je je eigen stem vindt en ontdekt wat je echt wil doen. Het maakt me blij wanneer ik zie dat ik anderen inspireer om hun eigen weg te gaan.”

Ik vraag hem wat de toekomst voor zijn werk in petto heeft.

“Dat weet ik echt nog niet”, antwoordt hij. “Ik heb de laatste tijd veel remixen gemaakt. Sinds het album uitgekomen is, heb ik dus nog niet echt aan mijn eigen dingen kunnen werken. Mijn volgende project is een mix compilatie voor Ostgut Ton. Ik ben van plan in 2010 aan nieuwe ideeën te werken en eventueel weer aan een album te beginnen, misschien iets eerder conceptueel en nog minder voor de dansvloer bedoeld dan One.”

Hij pauzeert om op adem te komen.

Ben Klock„Ik wil iets zeer atmosferisch creëren. Voorts zou ik heel graag nog eens met Elif Bicer werken, de zangeres die op twee tracks van mijn eerste album verschijnt. Marcel (Dettmann) en ik zouden ook heel graag nog eens samenwerken en nieuw Dettmann/ Klock materiaal uitbrengen.”

Bens onvergetelijke creaties en arrangementen lopen over van goed humeur, donkere sensualiteit en een onweerstaanbare, pulserende beat. Pure gelukzaligheid. Of zoals men op de dansvloer uitroept: een absolute treffer.

Rory MacLean
December 2009
Links over dit onderwerp

Weblog: Rory’s Berlin-Blog

Rory MacLean Weblog
Settling in Berlin: Travelwriter Rory MacLean gives an amusing and insightful account of his new home.

Jeugd in Duitsland

Mode, muziek, outfits, politieke voorkeuren: wat doet de Duitse jeugd?