Μέσα ενημέρωσης

Οι εβδομαδιαίες πολιτικές εφημερίδες δεν οφείλουν να ενημερώνουν σχετικά με την καθημερινή επικαιρότητα. Επικεντρώνονται στα παρασκήνια, τις αναλύσεις και τις ιστορίες που ακόμα και μερικές εβδομάδες αργότερα παραμένουν ενδιαφέρουσες. Στη Γερμανία υπάρχουν τέσσερις μεγάλες εβδομαδιαίες εκδόσεις.

Εδώ και χρόνια, οι ημερήσιες εφημερίδες σε παγκόσμιο επίπεδο βιώνουν κρίση. Τα έσοδά τους μειώνονται και ταυτόχρονα χάνουν τη σημασία τους, αφού όλο και περισσότεροι αναγνώστες στρέφονται προς το διαδίκτυο. Οι εβδομαδιαίες εφημερίδες δεν οφείλουν να συμμετέχουν στον αγώνα της επικαιρότητας. Πραγματεύονται μεν τα ίδια θέματα με τις ημερήσιες εφημερίδες, τα επεξεργάζονται, όμως, εκτενέστερα και εις βάθος. Τα κείμενα παρουσιάζουν συσχετισμούς, εξετάζουν τα παρασκήνια ή βγάζουν συμπεράσματα από το παρελθόν.

Ο ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ

Η πιο γνωστή εβδομαδιαία εφημερίδα είναι η Der Spiegel. Το ειδησιογραφικό αυτό περιοδικό κυκλοφορεί κάθε Δευτέρα από τον εκδοτικό οίκο Spiegel στο Αμβούργο και πουλάει σε εβδομαδιαία βάση γύρω στα 950.000 αντίτυπα (δεύτερο τρίμηνο του 2011). Το περιοδικό παράγει εκτενή παρασκηνιακά άρθρα σχετικά με την πολιτική πραγματικότητα στη Γερμανία αλλά και παγκοσμίως, ενημερώνει όμως και για υποθέσεις απάτης, σεξουαλικά εγκλήματα και αποκαλύψεις από την εποχή του εθνικοσοσιαλισμού. Πριν από είκοσι χρόνια το περιοδικό υποστήριζε αριστερές θέσεις. Τώρα, θεωρείται ουδέτερο και φιλικό προς την οικονομία. Κριτικοί κατηγορούν συχνά το περιοδικό Spiegel ως κακό διαμορφωτή άποψης. Γεγονός είναι ότι : Το περιοδικό Der Spiegel τακτικά πολώνει και παρακινεί συζητήσεις, όπως το έτος 2010, όταν δημοσίευσε το πρώτο αποσπάσματα από το επίμαχο βιβλίο του Thilo Sarrazin Deutschland schafft sich ab.

Το περιοδικό ιδρύθηκε από τον Rudolf Augstein το 1947 και στην αρχή κινητοποιούνταν σφοδρά υπέρ της ελευθερίας της γνώμης και της ελευθερίας του Τύπου και αποκάλυπτε επίκαιρα πολιτικά σκάνδαλα. Το έτος 1962 με την Υπόθεση Spiegel έγινε το περιοδικό διάσημο. Έπειτα από την κριτική του για το αμυντικό σχέδιο του ΝΑΤΟ, η αστυνομία ερεύνησε τα γραφεία σύνταξης του περιοδικού και προχώρησε σε μερικές συλλήψεις συντακτών. Η κοινή γνώμη ήταν αγανακτισμένη. Η δίκη αναστάλθηκε και το περιοδικό είχε κερδίσει πολλούς νέους αναγνώστες: νέους ανθρώπους και κριτικούς διανοούμενους που θεωρούσαν το περιοδικό εγγυητή για την ελευθερία της γνώμης.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το εβδομαδιαίο περιοδικό Stern παραδοσιακά δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη φωτογραφία. Περιέχει αριθμητικά λιγότερα άρθρα από τις άλλες εβδομαδιαίες εφημερίδες και προσκαλεί τον αναγνώστη να το ξεφυλλίσει λόγω των πολλών δισέλιδων φωτογραφιών του. Πραγματεύεται βέβαια και πολιτικά θέματα χωρίς αναφορές σε παρασκήνια και αναλύσεις. Στο περιοδικό αυτό διαβάζουμε ιστορίες γραμμένες με ζωντάνια και παραστατικότητα. Το περιοδικό θέλει να προσφέρει διασκέδαση, ενώ ενημερώνει και για διασημότητες. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη από τον εκδοτικό οίκο Gruner+Jahr στο Αμβούργο. Το 1983 προκάλεσε σκάνδαλο, όταν η σύνταξη του περιοδικού πίστεψε πως είχε ανακαλύψει τα κρυφά ημερολόγια του Αδόλφου Χίτλερ και δημοσίευσε τα πρώτα αποσπάσματα. Απίστευτο νέο σκέφτηκαν τότε πολλοί. Ωστόσο, μία εβδομάδα αργότερα αποδείχθηκε ότι τα βιβλία ήταν πλαστά.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΙΚΑ

Ο εκδοτικός οίκος του Μονάχου Burda κυκλοφόρησε στην αγορά το 1993 το ειδησιογραφικό περιοδικό Focus ως ανταγωνιστή του περιοδικού Spiegel . Τα κείμενα στο περιοδικό Focus είναι πιο σύντομα από αυτά του Spiegel. Για λόγους διευκόλυνσης της ανάγνωσης, τα κείμενα είναι χωρισμένα σε μικρές παραγράφους και διαμορφωμένα με έγχρωμα γραφικά και εικονογράφηση. Το περιοδικό απευθύνεται σε μεσοαστικούς επιχειρηματίες και καριερίστες, που επιθυμούν να ενημερώνονται σύντομα, χωρίς πολλές συζητήσεις. Αρκετά άρθρα έχουν έντονα χρηστικό χαρακτήρα, αφού οι συντάκτες δίνουν συμβουλές προς τους καταναλωτές και κάνουν συγκρίσεις σχετικά με χρεώσεις εταιρειών τηλεπικοινωνιών, χρηματικών επενδύσεων και γιατρών.

Η «ΜΕΓΑΛΗ» ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΗ

Ακαδημαϊκοί και εκπαιδευτικοί διαβάζουν την εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit , που κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη από τον εκδοτικό οίκο Zeitverlag στο Αμβούργο και έχει το μέγεθος και τη δομή μιας ημερήσιας εφημερίδας. Η εφημερίδα αυτή συνδυάζει όλα τα παραπάνω αναφερόμενα πλεονεκτήματα μιας εβδομαδιαίας εφημερίδας, γι' αυτό και είναι αρκετά δυσνόητη για τον εκάστοτε αναγνώστη. Τα περισσότερα άρθρα της καταλαμβάνουν ολόκληρη τη σελίδα, καταδεικνύουν τα παρασκήνια, αναλύουν και εξετάζουν τα θέματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία πολιτικά φιλελεύθερη εφημερίδα που επιτρέπει την έκφραση διαφορετικών απόψεων. Όταν πρόκειται για αντιμαχόμενα θέματα, όπως τη γενετική μηχανική ή την επίκαιρη συζήτηση για τα Ευρωομόλογα, η σύνταξη του περιοδικού αντιπαραβάλλει τα υπέρ και τα κατά δύο αντίθετων απόψεων. Έτσι, ο αναγνώστης μπορεί να σχηματίσει μόνος του άποψη. Η επιφυλλίδα με κριτικές θεατρικών έργων, εκθέσεων, βιβλίων, ταινιών και δίσκων (cd ) από ποπ μέχρι κλασική μουσική, αποτελεί για τη γερμανική πολιτιστική κίνηση κατευθυντήρια γραμμή.

ΟΙ «ΜΙΚΡΟΙ» ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Από το 2009 διευθύνει ο Jakob Augstein, γιος του ιδρυτή του περιοδικού Der Spiegel, την αριστερή εβδομαδιαία εφημερίδα der Freitag, που συνεργάζεται με την αγγλική εφημερίδα Guardian. Η έντυπη και διαδικτυακή έκδοση είναι στενά συνδεδεμένες. Οι αναγνώστες συμμετέχουν στο διαδίκτυο, ενώ γράφουν και σε μία δική τους στήλη κείμενα. Μπορεί μεν η εφημερίδα der Freitag να πουλάει μόνο 15.000 αντίτυπα την εβδομάδα, ωστόσο θα μπορούσε σύντομα να γίνει πιο σημαντική, καθώς είναι ένα από τα ελάχιστα μέσα ενημέρωσης που δοκιμάζει νέες ιδέες και σχέδια. Επίσης, θα έπρεπε να αναφερθεί η πολιτικά αριστερή εβδομαδιαία εφημερίδα Jungle World, ένα ιδεολογικό φυλλάδιο με κυκλοφορία σε όλη τη Γερμανία.