Rat i mir

Osmanska vojska u Prvom svjetskom ratu

„Uslovi, posebno na Istočnom frontu koji se proteže od Crnog mora, Trebzona skroz do jezera Van i ide u Iran, [a] to je front od nekih 900 kilometara, to je tako dugačka stvar. Logistika je bila strašna, nije bilo puteva, nije bilo pruge, bilo je teško obezbijediti municiju, bilo je teško osigurati hranu, i ne zaboravite da su u Prvom svjetskom ratu konji bili najvažnija stvar. Mislim, morali su prenositi stvari konjima.

Nakon naleta ruske carske vojske u prvoj nedelji 1915. godine situacija je postala strašno teška. A onda su ljudi počeli da bježe sa fronta: 2,8 miliona ljudi je regrutovano u vojsku, bili su mobilizirani i, za vrijeme rata, imamo pola miliona ljudi koji bježe sa fronta.

Ovi bjegunci, ovi dezerteri, pobjegli su sa svojim puškama. Stoga, za vrijeme Prvog svjetskog rata, Anadolija je u to vrijeme mjesto gdje se različite čete, različite bande sastaju i pljačkaju, bore se, ubijaju civile, kradu... Bilo je grozno. A kad se tome doda deportacija 1,5 miliona Armenaca u sirijske pustinje i masakri, možete zamisliti kakav je pakao bila Anadolija.“

 

 

Ayhan Aktar ©  Anemon Productions
Ayhan Aktar
Ayhan Aktar je profesor na Institutu društvenih nauka pri Istanbul-Bilgi Univerzitetu. Od 1991. godine specijaliziran je za odnos država-manjine u modernoj Turskoj i navodi da su njegovi istraživački interesi turske i bliskoistočne studije; studije genocida; turski nacionalizam; rana republikanska historija turske; Galipolje; i Prvi svjetski rat.