Heiner Müller: Πορτραίτο

Τα πρώτα δραματικά κείμενα του M., των οποίων η καταγωγή και ιστορική αντίληψη διευκόλυναν την είσοδο στην πολιτιστική επιχείρηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας που μόλις είχε ιδρυθεί, γνώρισαν τη δεκαετία του ΄50 και στις αρχές της δεκαετίας του 60 γρήγορη επιτυχία. Τα πρώτα του έργα, που ανήκαν εν μέρει στην παράδοση του δημαγωγικού και διδακτικού θεάτρου και που έδειχναν σαφή επιρροή από τον Brecht, προσανατολίζονταν στο πρόβλημα και όχι στη λύση, την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής παραγωγικής κοινωνίας τα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής εποχής. Ο M. έδειχνε φόβο και τρόμο για να σοκάρει και ήθελε με το σοκ – και όχι όπως στα έργα του Brecht με κρίσιμη απόσταση και συλλογισμό – να δώσει κίνητρο για μάθηση. Αυτή η αρχή διαπερνούσε το συνολικό θεατρικό έργο του M.

Με δύο εκτενείς ιστορίες, το "Geschichten aus der Produktion", που ο M. πρόσφερε για σκηνοθεσία στις αρχές της δεκαετίας του 60 … είχε ξεπεράσει πια οριστικά τα όρια του επιτρεπτού στην λογοτεχνική επιχείρηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας: …

Μεταξύ του μύθου ενός ατελείωτου και δίχως προοπτική κύκλου βίας και της ουτοπίας μιας επανάστασης που δίνει τέλος σε εκείνον τον εφιάλτη, ταλαντεύονταν τα κείμενα του M. – έργα και «αντι-έργα» με δραματικό διάλογο – από τις αρχές της δεκαετίας του 70. … Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρείται η τραγωδία "Mauser" (1970), που αναφερόταν ποικιλοτρόπως στο διδακτικό έργο του Brecht "Maßnahme". Στη συνέχεια ο Μ. σταμάτησε αυτή τη δραματική μορφή και επέλεξε γνωστά μυθικά θέματα από την αρχαιότητα. Ο Μ. αιτιολόγησε αυτή τη στροφή προς την προσαρμογή θεμάτων από την αρχαιότητα και συνεπώς προς μια συνθετική παραγωγή αποσπασμάτων με την κριτική του SED (Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γερμανίας) σχετικά με το έργο του και την απαγόρευση παραστάσεων. Ο M. ανέπτυξε μια αισθησιακά δύσκολη γλώσσα με εικόνες, που σοκάρει τον θεατή, νονό της οποίας ανακήρυξε το "Theater der Grausamkeit" του Antonin Artand, και που απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την παραδοσιακή μορφή του δράματος.

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε σταματήσει προ πολλού τις αντιπαλότητες με τον "Heiner, le diable" (Peter Hacks), στον οποίο είχε απαγορεύσει κατά διαστήματα την άσκηση του επαγγέλματός του. Το 1986 βραβεύτηκε με το βραβείο Nationalpreis 1. Klasse, και η επίσημη αναγνώριση είχε επίδραση τόσο στις παραστάσεις όσο και στις δημοσιεύσεις. Στη Δύση, ο Μ. ήταν ήδη από χρόνια ο σύγχρονος δραματουργός με τις περισσότερες παραστάσεις.
Με την ευγενική άδεια του εκδοτικού οίκου
«Munzinger-Archiv/Internationales Biographisches Archiv»

O Heiner Müller στον κατάλογο της βιβλιοθήκης

Αναζητήστε στον κατάλογο τους τίτλους του Heiner Müller που είναι διαθέσιμοι στην βιβλιοθήκη του Goethe-Institut Athen.