Katja Hunfeld (1968) heeft aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) journalistiek en Europese cultuurgeschiedenis gestudeerd. Sinds 1996 werkt zij als vertaalster en vanaf 2002 is zij gespecialiseerd in literaire vertalingen. Voor de Nederlandse vertaling van Claudia Schreibers Emmas Glück ontving zij in 2006 de Euregio Literatuurprijs voor scholieren. Katja Hunfeld woont in Duitsland en is sinds 2009 coördinator en docente binnen het bereik Nederlands bij het TaalCoördinatiePunt van de Universiteit Twente. Zij is getrouwd en moeder van drie dochters.
Selectie van vertaalde titels:
- Linus Reichlin: Het verlangen van atomen (Sehnsucht der Atome), MM uitgeverij, 2010
- Andrea Maria Schenkel: Bunker, uitgeverij Signatuur, 2009
- Ouarda Saillo: Dochter van Agadir (Tränenmond), uitgeverij Sirene 2008
- Sabine Kuegler: Terug naar de jungle (Der Ruf des Jungles), uitgeverij Sirene 2008
- Jakob Arjouni: Chez Max, uitgeverij Sirene 2007
- Hape Kerkeling: Ik ben er even niet (Ich bin dann mal weg), uitgeverij Ten Have, 2007
Drie vragen aan Katja Hunfeld:
Was vertaler het beroep van uw dromen? Waarom bent u vertaler geworden?
Ik ben eigenlijk toevallig vertaalster geworden, maar kwam er snel achter dat het absoluut mijn droomberoep is. Het is een heerlijk creatief, intensief, veeleisend, soms eenzaam beroep, maar het geeft veel voldoening.
Wat is uw Duits lievelingsboek en waarom?
Het zijn er meerdere, maar voor mij is Emmas Glück van Claudia Schreiber echt een zeer indrukwekkende roman, omdat het verhaal zo simpel geschreven is, maar toch zo diep gaat. Zij heeft mij erg ontroerd.
Is er een boek dat u absoluut wil vertalen?
Er bestaan geen vertalingen van de werken van Heinrich Heine. De Nederlandse auteur Grunberg heeft een jaar geleden geld ter beschikking gesteld voor een moedige vertaler, die zich aan dit enorme project wil wagen. Ik heb het tot op vandaag de dag niet aangedurfd. Poëzie blijft een uitdaging. De volgende Hape Kerkeling zou ik graag vertalen en ik ben erg gesteld op de stijl van Elke Heidenreich.
