Maaren, Nelleke van

Nelleke van Maaren (1941 - 2014) werkte sinds 1977 als literair vertaalster vanuit het Duits, Engels en Frans. Ze heeft in de loop der tijden niet alleen talloze boeken vertaald, maar ook heeft zij zich ingezet voor het literaire vertalen an sich. Zo was zij medeoprichter van het Vertalershuis in Amsterdam. In 2009 kreeg zij in Nederland een vertaalprijs van het Fonds voor de Letteren voor haar moed en inzet. In datzelfde jaar ontving zij de Oostenrijkse Staatsprijs voor vertalen.

Selectie van vertaalde titels:

  • Heimito von Doderer: De Strudlhoftrappen of Melzer en de diepte der jaren (Die Strudlhofstiege oder Melzer und die Tiefe der Jahre). Uitgeverij Atlas, 2008
  • Botho Strauss: Mikado (Mikado). Wereldbibliotheek, 2008
  • Zsuzsa Bánk: De Zwemmer (Der Schwimmer). De Bezige Bij, 2008
  • Terézia Mora: Alle dagen (Alle Tage). De Bezige Bij, 2005
  • Leo Perutz: De Zweedse ruiter (Der Schwedische Reiter). Uitgeverij De Arbeiderspers, 1997

Drie vragen aan Nelleke van Maaren:

Was vertaler het beroep van uw dromen? Waarom bent u vertaler geworden?
Nee, aanvankelijk was tolk mijn droomberoep, toen ik nog niet wist hoe geestdodend en psychisch belastend dit is. Ik werd lerares Frans en vertaalde al als student kunsthistorische kunstenaars monografieën. Pas na de geboorte van mijn drie kinderen heb ik besloten, full-time als professioneel literair vertaler aan de slag te gaan. En ik ben sindsdien nog altijd gelukkig met deze keuze. Voor mij bestaat er geen beroep wat meer voldoening geeft en interessanter is en meer onafhankelijkheid biedt.

Wat is uw Duits lievelingsboek en waarom?
Eerder lievelingsauteur dan lievelingsboek: Thomas Mann – geen Duitse schrijver, behalve misschien in bepaalde opzichten Günter Grass, heeft sindsdien met een zulke reikwijdte aan ideeën, stijlmiddelen en psychologisch inzicht geschreven.

Is er een boek dat u absoluut wilt vertalen?
Ja, twee. Ik heb vier boeken van de Oostenrijkse auteur Leo Perutz vertaald, maar zijn, mijns inziens, twee beste werken (Nachts unter der steinernen Brücke und Wohin rollst Du Äpfelchen) zijn nog steeds niet vertaald. En dat vertekent het beeld van Perutz als schrijver. Maar een uitgever die zich eraan waagt deze twee boeken te publiceren heb ik tot op heden nog niet gevonden.