PARABOLE

Mekânda yerleşiriz ve zamansal terimlerle düşünür, tahayyül eder, anımsarız. Bu mekân yıkılınca zamanın gözle görülebildiği bir kristale dönüşse de bu durum, yıpranmadan değil geçmişe gönderen bir kuvvet dolayısıyladır. İmgeler göstergelerinden kopar. Vizyoner, "henüz ... değil" ile "artık ... değil" arasındaki döngüde kalır.
İkili arasındaki sınır, şimdi ile geçmiş, yaşanmış ile düşlenmiş ve aktüel ile virtüelin bir arada görülebildiği kristal, yer değiştiren aynadır. Bu ikilileri bilerek evirmek imkânsızdır, çünkü bu ikililer, kristalden bakan vizyonere göre birbirlerinden ayırdedilemezler.

Yaratıklar, enerjilerini güneş pillerinden alan ve çeşitli yumuşak sesler çıkarıp minik devinimler üreten, otonom olarak yaşayan minyatür analog robotların sonsuz bir kombinasyonudur. Yaratıklar, organizmaların sinir sistemlerinden ilham alınmış olan iki basit analog osilatör devresiyle geliştirilmiştir. Her modül özel ve benzersizdir, tam olarak aynısını üretmek imkansızdır. Yaratıklar'ın göreceli olarak işbirliği içindeki grupları canlı performans için "eğitilmişlerdir". Manipüle edilmiş ve değişken ışık durumlarının sonucu üretilmiş olan sesler, yükseltilmiş ve karıştırılmıştır.

Death of a Cyclist videosu, kent yaşamının evrimindeki politik ve ekonomik faktörleri ele alan daha geniş bir projenin parçasıdır. Video, bisikleti ve onun 1970'lerin başından bu yana, sanayileşmiş dünyada yeniden bir ulaşım aracı haline gelişini inceliyor.

Bu video, ana karakterlerin arabayla bir bisikletliye çarptıkları ve bu cinayetin sonuçlarından kaçışlarının anlatıldığı, 1955 İspanya yapımı Death of a Cyclist filmine bir göndermedir. Video, kaza sahnesini faillerin perspektifinden göstermektedir. Kameranın lensi bisikletin dönen tekerleğine odaklanarak ona bağlı olan sıklometreyi çekmektedir.

Sesler, adımlar, insan sesleri, gürültüler, sessizlikler… Ayakkabılarınız gerçekten sizin mi? Geçmişte kim buradan geçmişti? Adı neydi, kim yürümeye devam etti ve neredeyse hiç durmayacak gibi göründü? Hâlâ hatırlamak için bir çift ayakkabınız var mı?

Tarihte dünyayı değiştiren pek çok insan oldu. Zamanı durdurup, hızlandırdılar ve deforme ettiler. Zamanla değişen veya yok olan fenomenler ve ideolojiler yerini günümüzde sembollere ve isimlere bıraktı. Doğu Almanya'da olmanın bana sunduğu olanakla Weimar şehrine yakın bir Rus kışlasında bir Lenin heykeli buldum. Heykel, alanda yıkılmış olan bütün binaların aksine elden geçirilerek temizlenmişti. Bu yıkılmış binaların arasında kalmış heykeli kaplamak için yaklaşık 4 metre civarında, fosforlu renkte bir örtü ördüm. Pembe örtünün altındaki geriye kalan ideolojik bir illüzyondu sadece.

Ayrımcılık içermeyen uyum sürecinin, etkileşimli vatandaşlık hakkının, egzotik göçmen panoramasının, kültürel alışverişin dokunaklı anlarının TADINI ÇIKARIN.
Güven temelli hoşgörüsüzlüğü, hoşgörülü ayrımcılığı, kültürlerarası asimilasyonu, insan haklarına saygılı ırkçılığı DENEYİMLEYİN.
Garantili kültürel çeşitliliğin, muhteşem göç dalgasının, uyuma elverişli melez alanların, sinsi sinerjilerin KEYFİNE VARIN.
Kendinizi en avantajlı sınır dışı edilme teklifleriyle, siyasi doğrucu kimlikler yelpazesiyle, heterojenleştirilmiş homojenlikle ŞAŞIRTIN.

"It's gone" interaktif bir animasyondur. Sunulan durum dağdaki bir geyiğin anısıdır. Sisin içinde hafifçe hareket eden bir geyiğin videosu, gösterildiği ortamda kimse olmadığı sürece döner. Video döngüsü bir PIR sensörü tarafından kontrol edilmektedir. Eğer PIR sensörü hareket eden bir kişi / nesne algılarsa geyik sakince oradan giderek, sisin ve dağın ardına saklanır.
Geyik korkmuyor, canını kurtarmak için kaçmıyor. O sadece dağı size bırakıyor.

Katı bir madde gibi dokunulma ihtimali olmayan, yüzey gerginliği veya sıvılar gibi bir yoğunluğa sahip olmayan bir parçacıklar bütünü, bir gaz kümesi düşlüyorum. Yüzeyi olmayan bir beden bu. Toplum, yoğunluk ve sosyal kaygılar arasında soyut bir bağ oluşturarak topluluklar yaratır, aynı bir duman bulutu gibi.

Haptic City, dokunuş ve harekete, üzerine işlenmiş sensörleri ve tetikleyicileri sayesinde ışık ve ses yayarak tepki veren soyut bir şehir haritasıdır. Bu çalışma ile, etrafımızla ilgili farkındalığı arttırmak ve psikosomatik bir deneyim olarak şehre odaklanmak istiyoruz. Proje bir dizi atölye çalışmasıyla gerçekleştirildi. İlk atölye çalışmasının katılımcıları prototip üretme süreci ve ilkel dijital ses algısının nasıl tetiklendiğini öğrenmek amacıyla kumaş üzerine, çeşitli bileşenlerle "kendi başına yap" tekniğiyle elektronik devreler ürettiler.

Acidable hem interaktif bir pikap hem de bir portakal sıkacağıdır. Makine, taze sıkılmış portakal suyunun ph değerine göre farklı bir ses örneği seçer. Acidable, bir ph sensörü, potansiyometreler, rotatif kodlayıcı ve Max/MSP ile iletişim için bir Arduino devre kartı ile donatılmıştır.
Makineden bir portakalın sıkılmasıyla ph sensörü meyvenin asitlik derecesini ölçer ve buna göre bir müzik parçasını çalar. Sonuç olarak, portakalların döndürülmesiyle ses dalgalarının eğimi, müziğin hızı ve sesi değiştirilebilir.

Bu proje, "sirk dünyasını" ele almaktadır. Hedef, izleyicinin, yaşam ile ölüm, neşe ile hüzün, cesaret ile korku ve hayatın kendisi arasında bir yerde bulunan "sirk" dünyasını deneyimlemesidir.

Alman edebiyat eleştirmeni Heinz Politzer, sirkin Kafkaesk keşfini, "aradaki dünya", genel algının dışında bir yer, gerçekliğin tuhaf ama inandırıcı bir biçimde bozuk biçimli olduğu arada kalmış bir yer olarak karakterize eder.
Eser için

Juxtaposition, iki şeyin / konseptin birbirlerine yakın şekilde, karşılaştırma veya kontrast elde etmek amacıyla yerleştirilmesidir. Bu parça, o sıralar üzerinde çalıştığım bazı ses parçalarına eşlik etmesi amacıyla akışkan dinamik parçacık hareketi deneyi olarak başladı ve 3 boyutlu kamerayla kaydedilmiş görüntülerle birleştirildi.
Sonuç olarak bu, doğal ve yapay olanın önemsiz kontrastının salt bir kullanımıdır.

Teknolojinin istilası felsefi açıdan tartışması gerçekten verimli ve çarpıcı sonlarla biten bir konu. Tartışmada gelinen noktaysa basit ihtiyaç ve komplike yaklaşımların karşılaşmasıdır. İnsana karmaşık gelen makineler; bizler için basit olan yürüme, tepki verme gibi işlevleri yerine getirince şaşırırız. Oysa şaşırması gereken makinenin kendisidir. Hiç olmadığı kadar hareketli ve insani'dir şimdi. Yaşadığımız çağın araçları öğrenme şeklimizi değiştirmekte. Bu zamana kadar öğrendiklerimiz mi bilgi yoksa önümüzde hâkim olmadığımız verilerden oluşturduğumuz yeni bilgiler mi öğrendiklerimiz? Bu veri – bilgi – akıl ilişkisinin ara bağlaçları olan araçların, bizim bakış açımızı ters düz eden yeni düğüm noktaları sunacağı aşikâr.

Geçmişin kültürel katmanları, Anadolu'nun kültürel çeşitliliği kadar zengin değildir. Anadolu kavramıyla oluşmuş bu video art, Anadolu'nun kültürel çeşitliliğinin yanında "tabu" ve "mahremiyet" kavramlarına işaret eder. Filmde, sosyal performansta ortaya çıkan kadınsal rol, örtünme biçimleriyle örtüşür. Örneğin, "çalışan kadın", "evdeki kadın", "kocasının yanındaki kadın" vs. Tüm bunlar yöresel örtünme psikolojisini gösterir. Bu film, yalnızca sosyal düğümlenmeyi değil aynı zamanda bir kültür nesnesi haline getirilmiş kadını vurgular. Özelliklede kadının özgürlüğünü… Sonuç olarak, geleneğin çeşitliliği üzerine görsel bir şölendir.