Hristo Karastoyanov

© Mira Minkova
© Mira Minkova
Hristo Karastoyanov

Okuma Tarihleri

Kocama Kari Ariyorum


Trabzon Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Nazım Terioğlu Anfisi
21.10.2009, Saat: 15:00

Trabzon Sanat Evi
23.10.2009, Saat: 14:00


Özgeçmiş

Hristo Karastoyanov 1950 yılında Bulgaristan’ın, Topolovgrad kentinde doğdu. Kısa öyküler, roman, deneme, eleştiri ve şiirlerden oluşan yirmibeşten fazla kitabın yazarıdır. 2000 yılında Notes On Historical Naivete ile Bulgar Yazarlar Birliği Ödülü, 2003 yılında Death Is of Preference ile en iyi güncel roman için verilen Razvitie Edebiyat Ödülü, Trud gazetesinin kısa öyküler için verdiği Golden Chain ödülü ve mizah kurgusu için Ulusal Chudomir Ödülleri ile onurlandırılmıştır. Hristo Karastoyanov, Yambol kasabasında yaşamakta ve çalışmalarını halen orada sürdürmektedir.

Yapıtlarından Seçmeler

  • Resistance.net (roman), 2008
  • Parallel Paranoias (iki ciltlik kısa öyküler – ID: The Year of the Tiger ve 2007: Extant Memories)
  • Atlantis: Acts (roman), 2008
  • Consequences (kısa öyküler), 2005
  • La Vie En Rose and Others of That Type (kısa öyküler), 2004
  • Death Is of Preference (roman), 2003
  • Autopia: The Other Road to Hell (roman), 2003
  • Nefertiti in a Dark Night (kısa öyküler), 2001
  • ID: The Year of the Tiger (kısa öyküler, eş yazar: Lyubomir Kotev), 2000
  • Notes on Historical Naivete (siyasi makale), 1999
  • The Death of Sancho Panzo (şiirler), 1997
  • Life: The Third Lie (kısa öyküler), 1996
  • Dusty Summer (roman), 1995
  • Notes from the Times When the Future Was Bright (kısa öyküler), 1993
  • Dodder (üçleme seri: Perpetuum Mobile, Dodder ve Mixed Up Chronicle), 1990 ve 2001
  • Ripe Taste (kısa öyküler ve kısa romanlar), 1989
  • Mixed Up Chronicle (roman), 1987
  • This Eternal Land Bu (deneme), 1985
  • Perpetuum Mobile (roman), 1984
  • Matvei Valev (edebiyat eleştirisi), 1982
  • Cracked Asphalt (kısa öyküler) , 1981

Kocama Kari Ariyorum

Derlemeye adını veren Kocama Karı Arıyorum öyküsünde, bir gazetenin reklam bürosuna bir gün gerek giyimi kuşamı, gerekse tutumunda bir gariplik sezinlenen bir kadın gelir ve ilân verip veremeyeceğini sorar. Kadından, Koca arıyorum şeklinde bir ilân vermesi beklenirken, o, koca değil, kocama karı arıyorum ilânı vereceğim diyerek reklâmcıyı şaşırtır. Daha sonra uzun örneklerle kocasının ne denli sıradışı, anormal ve toplumdan savrulmuş bir kişi olduğunu anlatır. Kocasının matrak ve garip şaka anlayışını, uyumsuzluğunu dışa vuran örnekler ne yazık ki yabancı bir dile aktarılırken inceliği ve komikliğinden bir şeyler yitirir. Yine de örneklemek gerekirse, elektrik çarpmasından şikâyet eden karısına, koca, ellerin armut mu topluyordu, sen de çarpsaydın onu, yanıtını verir. Kadın kesinlikle artık kocasıyla baş edemeyeceğini bilir ve ayrılmak ister. Ancak boşanma sorunu çözmeyecektir, çünkü kocasının kendi başına hiçbir şekilde ayakta kalamayacağını bildiğinden ona bir karı bulmak için ilân vermek ister. Bütün bu olaylar yazarın eşsiz üslubuyla anlatılır.