Autobiografische stripverhalen

Het leven van Andreas Michalke, en meer nog, zijn stripverhalen zijn haast onlosmakelijk verbonden met muziek. Alles begon met zijn mateloos verlangen zijn strips te verbinden met zijn tweede grote passie: muziek. Als drummer van verschillende bands, DJ en muziekrecensent voor fanzines neemt muziek een bijzondere plaats in het leven van de stripkunstenaar en graficus in. Op jonge leeftijd creëerde hij al flyers, platenhoezen en affiches en publiceerde hij zijn eerste strips in muziekmagazines die hij in eigen beheer uitgaf. Dit kon niet anders dan uitmonden in een eigen strip-muziek fanzine geïnspireerd door punk.

Samen met Minou Zaribaf begint hij in 1991 aan de stripreeks “Artige Zeiten” die eerst in eigen beheer en later bij Reprodukt verschijnt. De ondertitel “Stories aus meinem Leben” (mijn levensverhaal) vat de inhoud bondig samen. De strip gaat over zijn persoonlijke belevenissen als jonge punker op het platteland en later in de grote stad en over zijn ambivalente relatie met de subcultuur. Hoewel hij goed beseft dat hij deel uitmaakt van de scene en zich richt naar de voorschriften van de mode, de taal, de muziek en de politiek, neemt hij niettemin aanstoot aan de dogmatische richtlijnen van deze jeugdgroeperingen. In zijn stripverhaal “Smalltown Boy” (1999) komen vooral zijn wens er zo graag bij te horen en zijn zoektocht naar individualiteit en identiteit tot uiting. Tijdens een vakantie met zijn ouders in Amerika schrijft hij naar zijn prille liefde die thuis achterbleef. Jaren later komt hij weer in het bezit van zijn liefesbrieven. Het is die episode uit zijn leven die hij voorzien van commentaar en tegenstellingen illustreert.

In de eerste strips van Michalke is de invloed van Amerikaanse Underground-striptekenaars zoals Daniel Clowes, Adrian Tomine en de broers Hernandez duidelijk merkbaar. Na verloop van tijd wist hij zich volledig van zijn voorbeelden los te weken en ontwikkelde hij zijn individuele, sterk minimalistische, illustratieve stijl. In zijn ambitieuze reeks Mono publiceert hij nu in kleine oplage zijn strips over muziekcultuur met interviews, recensies en concertbesprekingen. Zoals het echte muziek- fanzines betaamt, bevatten zijn boekjes als bijzondere bonus een vinylsingle met geselecteerde en exclusieve underground- muziek.

Bigbeatland (2006), zo heet Michalkes strip die in de weekkrant Junge World verschijnt en ook als gelijknamige verzamelband bestaat. Michalke is al jaren een kenner van muzikale subculturen en de linkse scène die hij in zijn stripsoap illustreert en waaruit hij zijn protagonisten rekruteert. Ongepolitiseerde en gepolitiseerde, links-radicale en links-liberale jongeren leveren heerlijk tegenstrijdige verbale woordenwisselingen, terwijl ze steeds een inspanning leveren om politiek correct te blijven. Centraal in het humoristische stripverhaal staat een vrije radio, de programmamakers lopen zich bovendien in een woongemeenschap steeds over de weg. Discussiestof is voorgeprogrammeerd, want Michalke confronteert de jeugdculturele microkosmos Bigbeatland ook met reële actuele politieke gebeurtenissen. Hoe moeilijk het is om zijn politieke ingesteldheid trouw te blijven en in welke conflicten men daarbij, vooral in het private leven, kan belanden, toont Michalke van op een ironische, maar liefdevolle afstand.