Interview

Baby's in Black, zo luidt de titel van een triestig liefdeslied dat de Beatles musici John Lennon en Paul McCartney geschreven hebben. Het lied thematiseert een liefdesverhaal dat ook in de nieuwe strip van Arne Bellstorf centraal staat.

Met sobere zwart-wit tekeningen schildert Bellstorf hoe Astrid Kirchherr in 1960 in een Hamburgse kelderpub Stuart Sutcliffe, bassist van de Beatles, ontmoet en verliefd op hem wordt. De jonge fotografe maakt de eerste beelden van de band en is de inspiratie voor de zwarte kledij en het ragebolkapsel van de muzikanten.

Wanneer de Beatles de stad verlaten, blijft Sutcliffe in Hamburg. Maar het liefdesverhaal eindigt tragisch: de muzikant sterft in 1962 op 21-jarige leeftijd aan een hersenbloeding, kort voordat de Beatles opnieuw in Hamburg optreden.

Arne Bellstorf vertelt in een interview over het ontstaan van zijn strip.

Meneer Bellstorf, u hebt een strip gecreëerd over Astrid Kirchherr en haar relatie met de Beatles muzikant Stuart Sutcliffe. Hoe kwam u op dit thema?
Na mijn eerste strip ben ik begonnen aan een boek over Hamburg in de jaren 1960. Dan stootte ik op foto’s van Astrid Kirchherr en begon over haar te rechercheren. Ik zag de film Backbeat uit het jaar 1994, waarin de liefdesrelatie tussen Astrid Kirchherr en Stuart Sutcliffe dramaturgisch bewerkt werd. Na verdere recherche kwam ik te weten dat het verhaal in realiteit helemaal anders afgelopen is. Het spannende aan het project was voor mij het feit dat de Beatles destijds nog niet bekend waren en er helemaal anders uitzagen. Ze hadden nog geen bloempotkapsel en waren ook nog geen iconen van de popgeschiedenis.

Hoe kwam het contact met Astrid Kirchherr tot stand?

Astrid Kirchherr leeft zeer teruggetrokken. Er bestaat geen biografie over haar leven. Ze heeft haar verhaal ook nooit openbaar gemaakt. De meeste informatie over haar is schaars. Er zijn een paar interviews, een paar brieven en teksten, vorig jaar is er een fotoboek met haar foto’s verschenen. Ik heb via de agent Ulf Krüger contact met Astrid Kirchherr opgenomen. Tijdens onze ontmoeting vroeg ik haar wat ze ervan zou vinden indien ik het verhaal van haar jeugd in een graphic novel zou gieten. Ze zei dat ze een stripadaptatie verkoos boven een biografie. De idee van een nieuwe esthetiek beviel haar. Astrid gaf me goedschiks inlichtingen over haar leven en verleende me toegang tot haar private archieven. Ik zag foto’s die ik tot dusver niet kende. Dat gaf de doorslag.

Waar kwamen de impulsen voor haar beeldmotieven vandaan?
Er bestaat veel literatuur en er zijn veel fotoboeken over Hamburg in de jaren 1960. Het verhaal rond Kirchherr en de Beatles speelt zich af tussen de Reeperbahn en het burgerlijke Emsbüttel. Niet al het beeldmateriaal dat ik nodig heb, is gedocumenteerd. Ik heb veel ruimtes laten beschrijven en heb dan mijn eigen beelden ervan ontwikkeld. Dat geldt vooral voor clubs en kroegen van Hamburg, zoals de Kaiserkeller.
Bent u een Beatles-fan?

Een echte Beatles fan ben ik niet. Ik heb bij mijn opzoekingen veel mensen leren kennen die veel meer weten over de geschiedenis van de band dan ikzelf. Ik ben vooral geïnteresseerd in het begin van de Beatles: waar kwamen deze heerschappen muzikaal überhaupt vandaan? Ik ben geïnteresseerd in de rock-‘n-roll die ze destijds speelden, de jazz die ze in Hamburg gehoord hebben, en hoe ze beide stijlen in hun muziek geïntegreerd hebben. Ik heb veel gelezen over de begindagen van de Beatles tot 1963 – met de periode die daarna kwam heb ik mij niet beziggehouden. Op een gegeven ogenblik zei ik tegen mezelf: ik hoef dat alles niet te weten.

Hoe hebt u de dialogen ontwikkeld?

De dialogen onstonden uit het lezen. Er bestaat een boek met brieven van Stuart en een boek waarin Kirchherr het een en ander vertelt. Bovendien heb ik veel situaties laten beschrijven, die ik dan navertelde. De strip is fictie: de personages zijn gebaseerd op personen, maar ze zijn mijn eigen karakters geworden. Ik wil hun toon of gebarenspel treffen, maar op een bepaald moment verzelfstandigt een personage zich ook. Dat is ook het mooie aan een strip.

Hoe eindigt het verhaal?

Het verhaal eindigt net zo tragisch als in de realiteit – met de dood van Stuart. Mijn strip is een liefdesverhaal tussen Astrid en Stuart, die de Beatles in 1961 verliet en in Hamburg bleef. Toen de Beatles in 1962 naar Hamburg kwamen voor de opening van de Star Club, wilden ze allebei naar het concert gaan. Maar Stuart stierf een dag voor het optreden. De dramaturgie van de gebeurtenissen is zo compact, dat ik niets moest uitvinden. Het leven schrijft de beste verhalen zelf.