Auteursstrips

Lela glijdt uit haar bed, en wanneer ze voor het eerst in de spiegel kijkt, vindt ze sporen van de nacht aan haar hals. Bij de aanblik aan de reusachtige zuigzoen schrikt ze op, ze wordt er zich eensklaps van bewust dat ze een black-out had. Het is zondagmiddag, Lela heeft de halve dag slapend doorgebracht en haar hoofd bonst waanzinnig. Ze voelt zich ellendig, en dat niet alleen lichamelijk, omdat ze niet weet wie haar dat liefdesaandenken gegeven geeft, noch hoe de nacht verliep of hoe ze naar huis gekomen is. “Hmmm .. ik ging dus met Nina naar dat feestje…” In ieder geval kan Lela zich nog aan het begin van de avond herinneren, waarbij reeds rijkelijk alcohol vloeide. Maar wat gebeurde er daarna? Het heeft geen zin, ze moet onmiddellijk haar beste vriendin opbellen om het verloop van de avond te kunnen reconstrueren.

Filmriss heet het overtuigende stripalbumdebuut van de Zwitserse Kati Rickenbach . Ze werd in1980 in Basel geboren en leeft en werkt intussen in Zürich. Met een ruime portie ironie vertelt de striptekenares en illustratrice het chaotische verloop van een party-avond, waarbij de verlangens van jongeren met elkaar in aanvaring komen. Haar jonge protagonisten worstelen met de tegenspoed van niet gereciproceerde liefde en de ongewenste gevolgen van drugsgebruik. Hoe opwindender de partynacht, des te groter is de katerstemming de volgende ochtend. In haar onderhoudende episodevertelling schept Rickenbach een rondedans van tussenmenselijke relaties, die parallellen vertonen met Arthur Schnitzlers gelijknamige boek. Ook bij Rickenbach blijft de relatiecarrousel standvastig draaien, iedereen heeft angst zijn partner voor het leven te laten ontglippen. Ongeacht of de protagonisten zich in vaste handen bevinden of solo zijn, “gezamenlijk eenzaam” geven ze zich over aan de roes van de nacht. Ze zijn daarbij niet in staat te herkennen wanneer ze de juiste ontmoeten. Kati Rickenbach is het niet enkel om de fouten en verwarringen van het volwassen worden te doen. Hoe meer Lela over het verloop van de avond verneemt, hoe meer ze zich immers realiseert, dat de aanvankelijk blijmoedige avond in het tegendeel omgeslagen is.

In een interview benadrukt Kati Rickenbach dat Filmriss niet autobiografisch is, “toch niet ogenschijnlijk”. De personen leunen echter wat hun gedrag betreft, als ook in hun taal, “zeer dicht bij mijn eigen wereld aan”, zegt Rickenbach. De tekenares laat zich immers bij voorkeur door het dagdagelijkse leven inspireren. Het is bijgevolg niet te verwonderen, dat Rickenbach eigenlijk journaliste wou worden. Ze heeft altijd al graag getekend, en dit leidde tot een studie aan de School voor vormgeving in Basel. Daar nam ze de beslissing om vertellen en tekenen met elkaar te verbinden en belandde zo bij het stripverhaal. Ze studeert aan de Hogeschool voor vormgeving en kunst in Luzern. Tijdens haar buitenlands semester in Hamburg komt ze in contact met de levendige jonge Duitse stripscène rond Sascha Hommer en Arne Bellstorf, en publiceert haar eerste stripverhalen in hun stripanthologie Orang. De volgende stripvertellingen van Rickenbach verschijnen in Panik Elektro en Flitter, als ook in het tijdschrift Strapazin. Uit de getalenteerde jonge striptekenares is al lang een gerenommeerde tekenares geworden. Wanneer ze in de zomer van 2006 de Zürichse locale matadorkarikaturist Mike van Audenhove representereert in het stadsmagazine Züritipp, komt dit overeen met een ridderslag. Rickenbachs temperamentvolle stripverhalen over de dagdagelijkse belevenissen van een jonge vrouw uit Basel in een haar vijandig gezind Zürich, bereiken snel cultstatus en maken haar bij een breder publiek bekend. Het zijn de vermeende banaliteiten van het dagelijkse leven die Rickenbach zorgvuldig uitfiltert en geniaal met haar spitsige humor verrijkt. Haar onvergelijkbaar meeslepende, swingende penseelstreek benadrukt het gemak waarmee ze verhalen vertelt.