Goethe.de/Comics: German-language comics

Arne Bellstorf

Arne Bellstorf behoort tot een nieuwe generatie jonge Duitse stripkunstenaars. Overtuigd en met zin voor experimenteren tast hij de voorstellingsmogelijkheden van het stripverhaal af en distilleert daaruit een eigen vertel- en tekenstijl. Bellsdorf studeerde illustratie bij Anke Feuchtenberger aan de Hochschule für Angewandte Wissenschaften (Hogeschool voor Toegepaste Wetenschappen) in Hamburg. Zijn scriptie is ook zijn eerste, zeer achtenswaardige stripdebuut dat hij de titel “acht, neun, zehn” meegaf.

Copyright: Arne Bellstorf
Diavoorstelling

Strips van Arne Bellstorf
De opeenvolging van cijfers verwijst naar het straatspel “”Himmel und Hölle” (hemel en hel) “waarbij kinderen met krijt vakken op het voetpad tekenen en al hinkelend een steen volgen. De steen mag echter niet in een bepaald vak (de hel) terechtkomen. Protagonist van het stripverhaal is Christoph Bachmann. Christoph, die met zichzelf geen blijf weet, bevindt zich Nergens, ergens tussen hemel en aarde. Als hij de tiende klas moet overdoen en tegen een zo mogelijk nog saaier schooljaar aankijkt, valt het bestaan hem loodzwaar. Volstrekt geen reden om te juichen, dus.

Daarbij komt nog dat hij met zijn gescheiden moeder de zomervakantie thuis, in een beklemmend burgerlijke buurt van een voorstad, zal doorbrengen. Terwijl zijn schoolvrienden van zomer, zand en verre landen genieten, staat de tijd voor hem stil. Dag na dag draagt hij het heden op aan de toekomst, maar doemt de toekomst steeds weer in de gedaante van het heden op. Schuw en mensenvreemd trekt hij zich achter zijn televisie en met zijn videospelen terug in zijn kamer. Zijn oppervlakkige coolness verlamt hem en versterkt zijn neerslachtigheid en eenzaamheid. Een pantser dat ondoordringbaar blijkt, zelfs wanneer Miriam, uit de lagere klas, haar belangstelling voor hem niet verbergt.

Door Miriam beseft hij voor het eerst hoe leeg het bestaan wel is, hoe vreemd hij zich in zijn eigen lichaam en leven voelt. Miriam is nieuwsgierig naar mensen voor wie ze iets voelt, en wil hem graag leren kennen. Maar Christoph weet niet eens een antwoord te verzinnen op de vraag wat zijn lievelingskostje, -drankje of –dier is. Hij kan niets over zichzelf vertellen, gewoon omdat hij zichzelf niet kent. En waarom zou iemand belangstelling moeten tonen voor zijn leven dat hij zelf gewoon saai vindt?

Ook al praten de figuren van Bellstorf, hun gezichten zijn nietszeggend. Hun gelaatsuitdrukkingen zijn even leeg, lusteloos, zonder contouren als hun leven. Christoph zit gevangen in de spiraal van zijn puberteit, in een verlammend proces van zelfbewustwording. Auteur en tekenaar Bellstorf slaagt er als geen ander in de beklemmende stemming met veel inlevingsvermogen in zijn strip over te brengen.

De kunstenaar die zijn inspiratie haalt bij de suburbane droefheid van Chris Ware en bij de puberteitsavonturen van Daniel Clowe ensceneert zijn protagonisten als “small kid” in een Duitse “Ghost-World”-buitenwijk. Voor Christoph bestaat er maar een uitweg uit deze situatie. Uiteindelijk zal hij een beslissing moeten nemen; de steen moet geworpen en het maakt niet uit of hij in de hemel of in de hel belandt. Bellstorf reikt geen oplossing voor de problemen aan, maar laat die uiterst subtiel en gevoelig in de vertelling binnensijpelen. Hij bevrijdt zijn figuren niet uit hun toestand, wat hun situaties nog aangrijpender maakt.

Dit gebeurt ook in zijn korte strip “Bei Frau Rabe”, die hij voor het Zwitserse striptijdschrift “Strapazin” maakte. In een paar beelden bekruipt de lezer de heel vertrouwde angst voor vreemde monsters uit zijn fantasiewereld als kind. Zijn bijdrage “Irgendwann tut’s nicht mehr weh” voor de stripbundel “Klassenfahrt” brengt weer dat vreemde gevoel van de eerste toenaderingspogingen tussen jongens en meisjes bij.

De tijd in de vertellingen van Arne Bellstorf vertraagt. De kunstenaar blijft stilstaan bij zijn protagonisten, hoort hen heel opmerkzaam toe om hun inwendige gevoelswereld nog beter te kunnen reconstrueren.

De stripanthologie Orang die Bellstorf samen met striptekenaar Sascha Hommer uitbrengt, gebruikt hij voor de publicatie van vrijere en meer experimentele verhalen. Naast zijn regelmatige krantenstrip, Vom Leben gezeichnet (Van het leven getekend) die hij sinds 2006 in de Berlijnse dagkrant Der Tagesspiegel publiceert, werkt hij actueel aan een strip Baby’s in Black – The Story of Astrid Kirchherr & Stuart Sutcliff. Hij vertelt het verhaal van de voormalige Beatles musicus en kunstenaar Sutcliff, die ten tijde van de optredens van de ragebollen in de legendarische Hamburgse “Star Club”, verliefd werd op fotografe Kirchherr. De publicatie van de strip over de Beatles, de tumultueuze scène van de kunsthogeschool en de rebelse jeugd- en subcultuur van de jaren zestig is aangekondigd voor de herfst van 2009.

Matthias Schneider
is cultuurwetenschapper, freelance cultuurjournalist en maakt filmprogramma’s en tentoonstellingen rond het thema strips.

Copyright: Goethe-Institut Stockholm
Mail Symbolinfo@stockholm.goethe.org
Januari 2009

    Facebook

    Wordt een fan van "Duitstalige strips" en ontvang regelmatig de laatste nieuwtjes over de Duitse stripscène!

    Literatuurlijst

    Tips voor bibliotheken in het buitenland voor de aankoop van Duitstalige stripverhalen