Manga

Jürgen Seebeck maakte een substantieel deel uit van het succes van de Japanse strip in Duitsland Hij studeerde Japanologie in Hamburg en Tokio, en begon manga’s in het Duits te vertalen, met inbegrip van de allereerste mangareeksen, zoals de succesreeksen „Akira“, „Battle Angel Alita“, „Dragonball“ en „Astroboy“. Gaandeweg verwierf Seebeck, naast zijn immense kennis over de Japanse taal en cultuur, een enorme graad van kennis over de specifieke vertelvorm van de manga.

Het was slechts een kwestie van tijd tot hij, geïnspireerd door de Japanse strips, zelf begon te tekenen. Maar zoals bekend, geldt de profeet in eigen land niet, en zo was Seebeck lange tijd populairder in Japan dan in zijn vaderland. Zijn eerste manga Ha, Hamburg (1992), nog in traditioneel zwart-wit, publiceerde hij in het Japanse manga tijdschrift Weekly Morning. In Duitsland verscheen in 1996 zijn eerste strip Der fliegende Hamburger (De vliegende Hamburger) in het stripmagazine Schwermetall.

Zijn tot nu toe meest succesrijke werk is de manga„Bloody Circus, een kortverhaal bestaande uit twee volumes, dat oorspronkelijk bij de Japanse uitgeverijgigant Kodansha als online strip verscheen, en in 2000 gepubliceerd werd in Duitsland. „Bloody Circus“ is niet alleen op basis van zijn chromatiek – de Japanse strips werden bijna uitsluitend in zwart-wit gedrukt – een buitengewone manga. Daar Seebeck zich tussen de Europese en Aziatische levensrealiteit beweegt, slaagt hij er in zijn vertellingen in, beide culturen uit hun respectievelijke contexten te bevrijden en elegant met elkaar te verbinden. In zijn kortverhalen duiken uit beide werelden geesten en mythologische figuren, literarische thema’s en citaten uit de popcultuur op, die in fantastische en futuristische sferen verplaatst worden. De lezer wordt in dezelfde mate gefascineerd en van zijn stuk gebracht, omdat hij zowel met bekende als ook met vreemde patronen, tekeningen en scenario’s geconfronteerd wordt, en aan een wisselbad van culturen blootgesteld wordt. Met „Bloody Circus“ slaagt Seebeck er in, meer dan een spagaat tussen de culturen te verwezenlijken, want zijn symbiotische werk- en citeerwijze maakt de lezer nieuwsgierig naar de onbekende en vreemde aspecten van de andere cultuur.