Grote kijkers en zwarte inkt: de Germangaka komen!
Ze zijn jong, getalenteerd en zelfbewust: mangatekenaressen uit Duitsland kennen succes. Uitgeverijen noteren stijgende oplages, de fangemeenschap groeit. Een verkenning doorheen de Duitse manga-scène toont hoe divers het genre is.
Anike Hage is sinds haar prille jeugdjaren een "Germangaka", zoals Duitse mangatekenaressen door hun fans liefdevol genoemd worden. Hage, geboren te Wolfenbüttel in 1985, is sinds een talentwedstrijd, waarbij ze de tweede plaats behaalde, werkzaam als striptekenares in hoofdberoep. Voor haar voetbalverhaal met voetballende meisjes Gothic Sports kreeg ze in 2007 op de boekenbeurs in Frankfurt de Sondermann Prijs toegekend, in 2011 volgde een tweede Sondermann Prijs voor haar adaptatie van de jeugdboekklassieker Die Wolke (De Wolk) van Gudrun Pausewang.
Het verhaal van de vijftienjarige Janna, die een atomaire kernramp meemaakt, toont duidelijk aan dat Duitse tekenaressen zich onthecht hebben van het traditionele genre en eigen inhouden en vormen ontwikkeld hebben. Anike Hages figuren hebben geen enorme ogen of geprononceerde wipneuzen en leven in een typisch Duitse omgeving. In de serie Gothic Sports dragen de meisjes niet enkel extravagante truitjes, ze zijn ook moedig en vrijpostig en laten zich niet van de wijs brengen.
"Wie van manga´s wil leven, moet wel een beetje gek zijn"
Het aantal mangaka die met hun tekeningen in hun levensonderhoud kunnen voorzien, is gering. "De inspanning voor manga´s is groot, het loon is verhoudingsgewijs laag", vertelt Inga Steinmetz, geboren te Berlijn in 1983 in Berlijn. De illustratrice kende haar start met Dojinshis – manga´s uitgegeven in eigen beheer – en publiceerde aanvankelijk cartoons in het Berlijse stadsmagazine tip. "Wie van manga´s wil leven, moet wel een beetje gek zijn", zegt ze, "maar ik vind er een grote vervulling in".
Voor de adaptatie van de romanreeks Freche Mädchen (Vrijpostige meisjes) van schrijfster Bianka Minte-König heeft Steinmetz zich grondig voorbereid. "Ik heb zeven boeken uit de reeks gelezen en notities gemaakt, wanneer het uiterlijk van de meisjes ter sprake kwam", vertelt ze, per slot van rekening was het de bedoeling dat de figuren zouden beantwoorden aan het ontwerp. Haar fijne pentekeningen en de evenwichtige panelen zijn zeer uitgebalanceerd en beschrijven op meelevende wijze de leefwereld van de meisjes met hun complexen, wensen en verlangens. Omdat Steinmetz graag modieuze kledij en mooie kapsels tekent, werkt ze momenteel aan een eigen serie: Alpha Girl zal in het voorjaar van 2012 verschijnen en speelt zich af in de 18de eeuw. "Het moet grappig en speels worden, daarom zijn er veel jurken, ruches en sexy halfopen hemden", kondigt ze aan.
De manga Catwalk van Alexandra Völker speelt zich af in de modewereld: de schuchtere Blance word in de metropool Xela City als model ontdekt. Maar haar droomberoep ontpopt zich als harde job met veel schaduwzijden. Völker, geboren in 1986, mag het graag opzichtig: haar figuren dragen extravagante kledij en hebben schrille kapsels. Sterke contouren en geprononceerde schakeringen verlenen de tekeningen een artificiële stemming die goed bij de glitterwereld past. In haar mangasprookje Dark Magic vertelt Völker over een zonderlinge heks zonder tovertalent. Met grappige dialogen, merkwaardige visuele ideeën en bizarre figuren creëert ze een unieke wereld, die in geen enkel genre kan ondergebracht worden.
"Homoseksuele jongens" – Manga´s van en voor meisjes
Anna Hollmann, geboren in 1983, wijdt zich aan een "oertypisch" Japans genre. De mangaserie Stupid Story maakt deel uit van het "shonen-ai" genre ("homoseksuele jongens" genre) en richt zich tot een vrouwelijk lezerspubliek, dat zich aan de hand van de mannelijke figuren kan verplaatsen in een wereld vol erotische relaties. "Ik ben het meest gesteld op coole typen", zegt Hollmann, die al op 13-jarige leeftijd in de stijl van Japanse strips begon te tekenen. Haar androgyne personages met lange ledematen zijn perfect geschikt voor het romantische verhaal van Stupid Story. Buitenbeentje Yanik is nieuw op school en ontmoet er de casanova Alan. Tijdens een feestje verkleedt Yanik zich als meisje en wordt door Alan gekust. Natuurlijk volgen er diverse verwarringen, toenaderingspogingen en kibbelpartijen, vooraleer de twee zich hun gevoelens bewust worden.
Ook de trilogie Lilientod van tekenares Martina Peeters en schrijfster Anne Delseit is sterk beïnvloed door het schonen-ai genre. Het verhaal rond de adellijke Arin, die na een reeks moorden op zijn slot de dader Amaryll ontmaskert en prompt een liefdesrelatie met hem aangaat, bestaat uit een mix van mysterie, geschiedenis en romantiek. "We hebben het verhaal overwegend online ontwikkeld", vertelt Peters. Schetsen en ideeën voor het script werden per e-mail uitgewisseld, net zoals correcties. Peters, die haar tekeningen ook online publiceert onder de bijnaam Soen, werkt momenteel aan Boylove Story Ten, dat in 2012 zal verschijnen.
Fantasie, magie en sciencefiction
Natalie Wormsbecher heeft zich gespecialiseerd in fantasie. "Wanneer mijn lezeressen hartkloppingen krijgen, ben ik tevreden en heeft de manga zijn doel bereikt", zegt de mangaka, die in 1986 geboren werd. In de serie Life Trees Guardian gaat het over een meisje en een wolf, die op zoek gaan naar een magische levensboom uit een andere wereld. "Ik teken eerder eenvoudig en zonder veel details", zo beschrijft Wormsbecher haar stijl. "Ik wil de lezer met een hoog leestempo boeien. De ogen moeten daarbij snel over de pagina kunnen glijden, zonder door veel poespas opgehouden te worden." De panelenstructuur doorbreekt Völker met explosieve actiescènes – een geslaagd contrast met de kinderlijk, speelse personages, die ze voor het titelblad trouwens geheel ouderwets met kleurpotloden ingekleurd heeft.
Ook Anne Pätzke, geboren in 1985 te Frankfurt an der Oder, past niet in het kader. Voor haar kinderboeken over het haasje Kulla verft ze de motieven met acrylverf op doek. De dromerige verhalen, die vooral bij jonge meisjes grote weerklank vinden, vertellen over vriendschap, magie en kinderdromen.
Maar Pätzke creëert aan haar computer ook fantastische werelden. Zo ontwikkelde ze voor het sciencefiction spel Space Mission een galaxie met duister oplaaiende planeten en fonkelende ruimtestations. Voor jonge mangaka die hun teken- en schildertechnieken met de draagbare nintendo spelconsole willen verbeteren, heeft Pätzke bovendien voor handleidingen voor de camera gestaan. Haar advies voor jonge kunstenaars: "Veel lezen en zelf schrijven, de dingen dan een tijdlang terzijde leggen, pas daarna kun je herkennen, wat er nog kan worden verbeterd."
is kunsthistorica en redactrice van de Evangelische Persdienst (epd) in München.
Copyright: Goethe-Institut e. V., Internet-Redaktion
November 2011
Links over dit onderwerp
- Annika Hage - Website van de kunstenares

- Inga Steinmetz - Website van de kunstenares

- Alexandra Völker - Website van de kunstenares

- Anna Hollmann - Website van de kunstenares

- Martina Peters - Website van de kunstenares

- Natalie Wormsbecher - Website van de kunstenares

- Anne Pätzke - Website van de kunstenares




















