Karl-Heinz Ott

U początku wszelkiej filozofii, jak głosi tradycja Arystotelesa, jest zdumienie. Nowa powieść Karla-Heinza Otta koryguje to – u początku jest nie zdumienie, ale szał zazdrosnego młodzieńca, który w onanistycznym podnieceniu knuje plan uszczęśliwienia świata. Chodzi ni mniej, ni więcej, jak tylko o narodziny filozofii z uniesień zazdrośnika, o wyniesienie się narcystycznego marzyciela do roli zbawcy świata. Karl-Heinz Ott kreśli portret genialnego pisarza i wychowawcy ludzkości Jana Jakuba Rousseau, któremu niesie zgubę ciągłe wahanie między poczuciem misji a manią wielkości. Dzieje myśli obfitują w tragedie wybitnych filozofów, którzy przeistaczali swoje wizje historiozoficzne w krwawą praktykę polityczną. Rzadko jednak czyjaś biografia ukazuje tak poglądowo i drastycznie pychę i zaślepienie myśliciela jak historia Rousseau, który był wtedy filozofem stulecia.

Michael Braun: „Tragödie eines Meisterdenkers“
© Neue Zürcher Zeitung, 15 października 2011