Eugen Ruge

Siłą tego 57-letniego prozaika są opisy zwyczajnego życia, powszednich rozrywek i rozmówek. W normalności tej mieszczą się psychiczne okrucieństwa, dziwaczne pogmatwania, kłamstwa, żenujące wyskoki, minuty milczenia. Eugen Ruge nie jest pisarzem, który by udawał wskrzeszonego Tomasza Manna, nie sili się na wysoki połysk literacki, tylko stara się jak najbardziej przybliżyć się do życia takiego, jakie było. Enerdowska codzienność lat 1952–2001 przemawia dzięki temu nowym, silnym głosem i tonem burleski. In Zeiten des abnehmenden Lichts jest powieścią o pokazowej rodzinie, która współtworzyła system, a tym samym trochę i politykę międzynarodową. (…) Autor to syn Wolfganga Ruge, bardzo znanego w NRD historyka. Do dzieł ojca, które były „pro“, dopisał z przemożnej wewnętrznej potrzeby książkę „prywatną“. Historię rodzinną, zawierającą tyleż elementów sagi, ile prawdy historycznej.

Verena Auffermann: „Krach, Kloß und Kommunismus“
© Literaturen październik/listopad 2011