Nowa dramaturgia niemiecka - Sztuki teatralne

Diebe (Złodzieje)

Finn, broker ubezpieczeniowy, otwiera oczy i wie, że nie chce już nigdy więcej wstać z łóżka. Jego siostra, Linda, zobaczyła wilka i ma nadzieję, że w związku z tym jej zagrożony upadłością basen termalny stanie się częścią obszaru ochrony przyrody. Erwin, ojciec ich obojga, chętnie by normalnie porozmawiał. O pogodzie, o gwiazdach…
Monice, sprzedawczyni w supermarkecie, jej szef obiecał awans. Może kierowanie marketem w Holandii? Jej mąż, policjant, pojechałby tam razem z nią. Pan i pani Schmidt czują, że są obserwowani. Przez jakieś zwierzę? Będąca w ciąży Mira nie chce urodzić dziecka. Josef, jego ojciec, bardzo go jednak pragnie. Gabi i Rainer szukają mieszkania lub raczej udają, że szukają. Ira, starsza pani, tęskni za swoim mężem. Może chciał tylko pospacerować?

Dea Loher splata pojedyncze epizody. Postaci spotykają się ze sobą, tworząc rozmaite konstelacje. Zaskoczeni natykają się na siebie po raz kolejny. Powstaje mroczna, lecz jednak niepozbawiona komizmu panorama typów ludzkich charakterystycznych dla naszych czasów. Wiecznie na skraju przepaści, ale i pełnych nadziei.
(Deutsches Theater, Berlin)
Opinie o sztuce:
„Drobne wydarzenia, ulotne sytuacje, pary dobrane przypadkowo i takie o długim stażu. W sztuce Dei Loher „Złodzieje” postaci są ze sobą luźno powiązane. Niektóre są ze sobą spokrewnione, inne nie, niektóre nazywają się tak samo jak inne, nie mają jednak ze sobą nic wspólnego. (...)
Dwanaście osób, które łączy niewiele; dwanaście żyć, które nie jednoczy wspólna historia, dwanaście egzystencji, które po prostu bezsensownie są. Nie ma w tym jednak nic z „wrzucenia w świat” lub innego przesadnego podkreślania tej sytuacji. Protagoniści po prostu są, bez historii, bez przyszłości, bez sensu… (…)
Dzięki otwartej dramaturgii powstaje pewna zwarta całość, opisana dwunastka to „wszyscy”. To, co ich w tej sztuce łączy, to poza niektórymi fragmentami akcji tylko ich zbyteczność. Stąd też i tytuł, złodzieje ci czują się bowiem tak, jakby kradli swoje własne życie. (…)
Z pomocą tej sytuacji wyjściowej Dea Loher kreśli nie tylko obraz niższych i średnich obrzeży tego, co wciąż jeszcze chętnie nazywamy społeczeństwem, jakby wszystko to nadal faktycznie stanowiło jedność, jakby wszyscy byli rzeczywiście częścią większej całości. Udaje jej się też stworzyć język dla niemych tak, by mogli oni opowiedzieć o swoim strachu i nadziei. Autorka jest obeznana z wysokim tonem i językiem, który go oddaje, lecz trudno znaleźć u niej, choć jest to stale sugerowane, patos i to fałszywy patos.
Całkowitą nowością jest jednak fakt, iż Dea Loher napisała w połowie komedię. (…) Dramaturżka porusza się tam i z powrotem, równie swobodnie jak następują po sobie sceny, pomiędzy trzeźwym udziałem i raz głośnym, raz zaś gorzkim śmiechem. Oczywiście jest to czarnych humor, jednak także i taki humor śmieszy, a czasem śmiech, jaki rodzi, jest nawet wyzwalający”
(Peter Michalzik, Mülheimskie Dni Teatru 2010)


„Dea Loher lekką ręką układa z wielu charakterów słodko-gorzki obraz społeczeństwa. Konstrukcja sztuki, doskonałe zazębianie się o siebie scen i postaci sprawiają, że można mieć wrażenie, iż za tą dramaturgiczną wirtuozerią kryje się autoironia… (…)
Wiele tu zaskakujących, zapierających dech zwrotów akcji. Na przykład pewna kobieta przychodzi do przedstawiciela służby wewnętrznej policji mówiąc, że jej chłopak ją prawie udusił i że uwolniła się ostatnimi siłami. Potem jednak pozwoliła mu się odwieźć do domu. Nie chce go też oskarżać, tylko po prostu spytać, czy jeśli jeszcze raz utraci on nad sobą kontrolę, będzie go można pociągnąć do odpowiedzialności z mocą wsteczną. (…) Podobnie jak i całkowicie przeciążony tym urzędnik tak i widz przestaje rozumieć świat. I właśnie o to w „Złodziejach” chodzi, o tę niewytłumaczalność ludzkich czynów, o kompleksowe przemieszanie uczuć, o granice rozumu.”
(Stefan Keim, program Berlińskich Spotkań Teatralnych 2010)
Informacje szczegółowe:
Premiera 15.01.2010, Deutsches Theater, Berlin
Reżyseria Andreas Kriegenburg
Ilość aktorów 6 kobiet, 6 mężczyzn
Prawa autorskie Verlag der Autoren
Tłumaczenia Biblioteka teatralna

Facebook

Visit us on Facebook