|
| © Robert Schatton |
W latach 1965-75 Ciulli był asystentem reżysera, a potem również reżyserem w Deutsches Theater w Getyndze. W latach 1972-79 piastował stanowisko dyrektora artystycznego teatru Schauspiel w Kolonii. Zdobył tam sławę dzięki swym interpretacjom Goldoniego i Sternheima oraz dzięki odkryciu twórczości Eduardo de Filippo dla niemieckojęzycznego teatru.
W tym okresie reżyserował również gościnnie w Berlinie (Freie Volksbühne i Schiller-Theater). W latach 1979-81 był reżyserem w Schauspielhaus w Düsseldorfie, gdzie wystawił m.in. „Alcestę’” według Eurypidesa i „Dekameron” według Boccaccia.
W roku 1980 Ciulli wraz z dramaturgiem Helmutem Schäferem i scenografem Gralfem-Edzardem Habbenem założył Theater an der Ruhr w Mülheim (w latach 1991-2001 zintegrowany z romskim teatrem Pralipe). Już od swego zarania Theater an der Ruhr angażuje się w międzynarodową współpracę kulturalną: wspiera spotkania multikulturowe, regularnie występuje poza granicami Niemiec i zaprasza zagraniczne zespoły do Mülheim.
W roku 1987 rozpoczęła się bliska współpraca z Tureckim Teatrem Państwowym w Ankarze, a w roku 1999 wymiana kulturalna z Iranem. W 2002 roku zespół Ciullego gościł w Iraku. W 2005 roku rozpoczęto trzyletnią kooperację z Teatrem Państwowym w Stambule.
Za swe polityczne i interkulturowe zaangażowanie Ciulli otrzymał wiele nagród, m.in. polski Medal za Zasługi dla Kultury (1990), niemiecki Federalny Krzyż Zasługi (1996), irańską nagrodę za zasługi dla teatru i porozumienia kulturowego (1999) oraz szwedzką nagrodę Hiroshima-Foundation (2002).













