Sebastian Hartmann

© Marcus Lieberenz

Sebastian Hartmann urodził się w roku 1968. Studiował w Wyższej Szkole Teatralnej im. Hansa Otto w Lipsku (Theaterhochschule „Hans Otto“ Leipzig), a zaraz potem pracował jako aktor sceniczny i telewizyjny. W latach 1991-93 grał w Deutsches Nationaltheater w Weimarze, a w latach 1993-94 w berlińskim Carrousel-Theater. Od połowy lat dziewięćdziesiątych zaczął reżyserować na niezależnych scenach.

W roku 1998 Sebastian Hartmann założył niezależną grupę teatralną „wehrtheater hartmann“, którą zaproszono na festiwal „Impulse“ (1998) i „Politik im freien Theater“ (1999). W 1999 roku reżyserował w Theaterhaus w Jenie i w Theater unterm Dach w Berlinie, a następnie udał się pod skrzydła Franka Castorfa w Berliner Volksbühne, gdzie pozostał przez dwa sezony. Od tamtego czasu jest znów niezależnym reżyserem i pracuje przede wszystkim w hamburskim Schauspielhaus, ale również w Getyndze, Kolonii, Bazylei i w Wiedniu.

W 2006 roku jego inscenizacja sztuki Ionesco „Das groβe Massakerspiel oder Triumph des Todes“ („Wielka masakra albo Tryumf śmierci“) we frankfurckim teatrze Schauspiel wywołała niebywały skandal, zwłaszcza gdy aktor Thomas Lawinky podczas spektaklu zwymyślał Gerharda Stadelmeiera, krytyka z Frankfurter Allgemeine Zeitung, i wyrwał mu notatnik z ręki. Wydarzenie to sprowokowało szeroką dyskusję na temat granic teatru.