|
| © Sebastian Hoppe |
Od roku 1999 Nübling pracował w Theater Basel, w Staatstheater w Stuttgarcie i w hanowerskim Staatsschauspiel. Stuttgarcka adaptacja „I Furiosi“ – powieści włoskiego pisarza Nanniego Balestriniego – zdobyła w 2001 roku ponadregionalny rozgłos, a bazylejska inscenizacja sztuki „John Gabriel Borkman“ Henrika Ibsena została w 2002 roku zaproszona na berliński festiwal Theatertreffen. W tym samym roku, w plebiscycie, Nüblingowi nadano tytuł Młodego Reżysera Roku.
Prapremiera sztuki Händla Klausa „Wilde – Der Mann mit den traurigen Augen“ („Dziki - Człowiek ze smutnymi oczami”) – koprodukcja hanowerskiego Staatsschauspiel i festiwalu steirischer herbst w Grazu – otrzymała w 2004 roku zaproszenie na festiwale Berliner Theatertreffen i Mülheimer Theatertage. W tym samym roku Nübling debiutował w monachijskim teatrze Kammerspiele (inscenizacją „Don Carlosa“ Schillera), jak również po raz pierwszy pojawił się na festiwalu Salzburger Festspiele (ze spektaklem „Edward II“ Christophera Marlowe’a).
W 2006 roku Sebastian Nübling wystawił w Münchner Kammerspiele prapremierę sztuki „Dunkel lockende Welt“ („Ciemny, kuszący świat“) Händla Klausa. Inscenizacja ta znów została zaproszona zarówno do Berlina, jak i do Mülheim. Od czasu, gdy w Theater Basel zmieniła się dyrekcja, Nübling pracuje dla Münchner Kammerspiele oraz dla hanowerskiego Schauspiel i hamburskiego Schauspielhaus. Na inaugurację sezonu 2006/07 w stuttgarckiej Staatsoper, Nübling przygotował swą pierwszą inscenizację opery – „Carmen“ Bizeta.













