Snelle toegang:
Direct naar inhoud gaan (Alt 1)Direct naar secundaire navigatie gaan (Alt 3)Direct naar hoofdnavigatie gaan (Alt 2)

“Achterstandsbuurt”, “getto”, “no-gogebied” … sommige stadsdelen staan bekend als “probleemwijk”. Maar hoe kan het zo ver komen en hoe gaan de burgers daarmee om?

Aan de hand van een aantal buurten in België, Duitsland, Frankrijk en Italië tonen we waarom en hoe stadsbuurten het slachtoffer van stigmatisering kunnen worden, maar ook initiatieven om het samenleven te verbeteren.

HOEZO, NO-GO?

Hoe komt het dat sommige stadsbuurten het etiket “no-gogebied” krijgen? Spelen behalve sociale, economische en structurele oorzaken ook de media een rol?


Feiten en cijfers

Cijfers en statistieken kunnen het leven nooit in zijn volle diversiteit weergeven. Toch bieden ze een aanknopingspunt om de realiteit beter te kunnen inschatten. Vanuit die gedachte hebben we beslist om de wijken uit het No-Go-dossier – in hun hele verscheidenheid – voor te stellen aan de hand van een aantal basisgegevens. Waar ligt de buurt, hoeveel mensen wonen er, waar komen ze vandaan, hoe jong zijn ze? De cijfers vallen vaak anders uit dan verwacht en bepaalde feiten zijn bijzonder verrassend. Test uw kennis!


WAT DENKEN DE MENSEN?

Hoe zien de bewoners zelf hun buurt? Welke invloed heeft het negatieve imago van hun wijk op hun leven?
 

“Een zaterdagochtend in Molenbeek“

Zaterdag is marktdag in Molenbeek. Bewoners, inwijkelingen en bezoekers komen hier ’s morgens bijeen. Onze fotografe trok naar hen toe tijdens hun inkopen en ging met hen in gesprek. Het resultaat: het alledaagse leven van de mensen van dichtbij bekeken.

  • Rachid & zijn gezin: "Wij zijn op reis en bezoeken de markt van Molenbeek. We komen uit Marokko, tegen de grens met Algerije. We verblijven tien dagen in België en logeren hier bij familie. We vinden het hier aangenaam, er zijn ook veel mensen van onze afkomst. Blijkbaar zijn er veel vooroordelen tegenover deze buurt maar wij hebben er juist een goede indruk van. Het leeft hier en de mensen zijn vriendelijk. We zullen dus zeker genieten van ons verblijf hier.” Foto: © Raisa Vandamme
    Rachid & zijn gezin: "Wij zijn op reis en bezoeken de markt van Molenbeek. We komen uit Marokko, tegen de grens met Algerije. We verblijven tien dagen in België en logeren hier bij familie. We vinden het hier aangenaam, er zijn ook veel mensen van onze afkomst. Blijkbaar zijn er veel vooroordelen tegenover deze buurt maar wij hebben er juist een goede indruk van. Het leeft hier en de mensen zijn vriendelijk. We zullen dus zeker genieten van ons verblijf hier.”
  • "Ik ben twee jaar geleden naar Brussel verhuisd door een erfenis. Mijn kinderen zijn ondertussen zelfstandig, zij blijven ook in de stad plakken. Het voordeel van hier te wonen is dat er veel te doen is, je hebt veel winkels vlakbij. Er heerst hier een levendige sfeer. Toch ben ik een beetje verdeeld, ik weet nog niet of ik hier wil blijven." Foto: © Raisa Vandamme
    "Ik ben twee jaar geleden naar Brussel verhuisd door een erfenis. Mijn kinderen zijn ondertussen zelfstandig, zij blijven ook in de stad plakken. Het voordeel van hier te wonen is dat er veel te doen is, je hebt veel winkels vlakbij. Er heerst hier een levendige sfeer. Toch ben ik een beetje verdeeld, ik weet nog niet of ik hier wil blijven."
  • Omar & Otman: "Ten tijde van de aanslagen in Brussel waren wij allemaal bang. We weten ook niet waar die mensen hun ideeën halen. Onze familie in Marokko was toen heel ongerust en belde ons op om te horen of we in orde waren. Je kon hier een algemene angst voelen in de wijk. Wat wel frustrerend is, is dat de werkelijkheid niet diegene is die op televisie wordt getoond. Veel mensen hebben een verkeerd beeld van Molenbeek of Brussel in zijn geheel. Maar dat zijn personen die het hier ook niet kennen, die een beetje opgesloten zitten in hun kleine wereld. In onze hoofdstad zien we die bekrompenheid gelukkig amper, we zijn zelf nog nooit met racisme geconfronteerd geweest. Heel de wereld is hier aanwezig en vermengt zich met elkaar." Foto: © Raisa Vandamme
    Omar & Otman: "Ten tijde van de aanslagen in Brussel waren wij allemaal bang. We weten ook niet waar die mensen hun ideeën halen. Onze familie in Marokko was toen heel ongerust en belde ons op om te horen of we in orde waren. Je kon hier een algemene angst voelen in de wijk. Wat wel frustrerend is, is dat de werkelijkheid niet diegene is die op televisie wordt getoond. Veel mensen hebben een verkeerd beeld van Molenbeek of Brussel in zijn geheel. Maar dat zijn personen die het hier ook niet kennen, die een beetje opgesloten zitten in hun kleine wereld. In onze hoofdstad zien we die bekrompenheid gelukkig amper, we zijn zelf nog nooit met racisme geconfronteerd geweest. Heel de wereld is hier aanwezig en vermengt zich met elkaar."
  • “Ik doe telkens mijn inkopen op de markt van Molenbeek. Het Molenbeek van nu is niet meer zoals ik het kende. Ik ben hier grootgebracht en heb de buurt zien veranderen, niet altijd ten goede. De mensen die hier in mijn tijd woonden zijn allemaal vertrokken en er zijn veel allochtonen in de plaats gekomen. Ik vind dat de politiek en de politie hier de laatste jaren te weinig gedaan hebben. Ze hebben de buurt hier jaren en jaren laten verkrotten en de criminaliteit werd ook niet goed aangepakt. Het is hier te lang "laisser aller" geweest op veel vlakken. Ik hoop dat het nu een beetje betert.” Foto: © Raisa Vandamme
    “Ik doe telkens mijn inkopen op de markt van Molenbeek. Het Molenbeek van nu is niet meer zoals ik het kende. Ik ben hier grootgebracht en heb de buurt zien veranderen, niet altijd ten goede. De mensen die hier in mijn tijd woonden zijn allemaal vertrokken en er zijn veel allochtonen in de plaats gekomen. Ik vind dat de politiek en de politie hier de laatste jaren te weinig gedaan hebben. Ze hebben de buurt hier jaren en jaren laten verkrotten en de criminaliteit werd ook niet goed aangepakt. Het is hier te lang "laisser aller" geweest op veel vlakken. Ik hoop dat het nu een beetje betert.”
  • “Ik ben aan het winkelen in Molenbeek. Ik woon hier al jaren en heb de buurt ten goede zien veranderen. Ik ben hier komen wonen nadat mijn man is overleden. Toch voel ik me hier op mijn eentje heel goed. Ervoor woonde ik in Sint-Gillis. Daar is het proper en chic maar het heeft niet de sfeer van Molenbeek. Ik ken veel mensen die schrik hebben om hier te komen, ook kennissen van mij. Als ze hier zijn, lopen ze achterdochtig rond met hun handtas onder hun arm geklemd. Ik heb daar zelf nooit last van gehad. Onlangs nog was ik mijn portefeuille vergeten hier op de markt. Onmiddellijk hoorde ik iemand "mevrouw" roepen die mijn geld eerlijk kwam terugbrengen. Ik ben hier echt liever buiten dan binnen, dit is mijn thuis.” Foto: © Raisa Vandamme
    “Ik ben aan het winkelen in Molenbeek. Ik woon hier al jaren en heb de buurt ten goede zien veranderen. Ik ben hier komen wonen nadat mijn man is overleden. Toch voel ik me hier op mijn eentje heel goed. Ervoor woonde ik in Sint-Gillis. Daar is het proper en chic maar het heeft niet de sfeer van Molenbeek. Ik ken veel mensen die schrik hebben om hier te komen, ook kennissen van mij. Als ze hier zijn, lopen ze achterdochtig rond met hun handtas onder hun arm geklemd. Ik heb daar zelf nooit last van gehad. Onlangs nog was ik mijn portefeuille vergeten hier op de markt. Onmiddellijk hoorde ik iemand "mevrouw" roepen die mijn geld eerlijk kwam terugbrengen. Ik ben hier echt liever buiten dan binnen, dit is mijn thuis.”
  • Ximena & haar zoon: "Wij komen oorspronkelijk uit Chili. Ik woon op dit moment in Barcelona, mijn zoon met zijn vader in Berlijn. We zijn nu in Brussel gedurende twee dagen. We zagen het centrum en de mooie historische plaatsen. Voor ons logement kozen we echter voor Molenbeek via airbnb. We logeerden bij een familie moslims en hadden interessante gesprekken met hen over thema's als geloof. Het was zeker een interessante keuze om hier te logeren. Wij hebben ook de negatieve dingen gelezen over Molenbeek in het nieuws maar wij hebben een goed gevoel hier. Het is eens een andere, minder typische kant van de stad die je te zien krijgt." Foto: © Raisa Vandamme
    Ximena & haar zoon: "Wij komen oorspronkelijk uit Chili. Ik woon op dit moment in Barcelona, mijn zoon met zijn vader in Berlijn. We zijn nu in Brussel gedurende twee dagen. We zagen het centrum en de mooie historische plaatsen. Voor ons logement kozen we echter voor Molenbeek via airbnb. We logeerden bij een familie moslims en hadden interessante gesprekken met hen over thema's als geloof. Het was zeker een interessante keuze om hier te logeren. Wij hebben ook de negatieve dingen gelezen over Molenbeek in het nieuws maar wij hebben een goed gevoel hier. Het is eens een andere, minder typische kant van de stad die je te zien krijgt."
  • Tinne: "Ik woon hier aan de grens van Molenbeek en het centrum, niet ver van het Klein Kasteeltje. Ik vind het een interessante buurt hier, ik hou van de verschillende culturen en de openheid. Ook al is het niet altijd gemakkelijk om contact te maken met iedereen. Ik merk in mijn buurt dat bepaalde groepen samenhokken, zoals Vlamingen bijvoorbeeld in artistieke cafés. Langs de andere kant gaan ze dan wel hun olijven kopen aan Marokkaanse kraampjes. Onder het raam van mijn appartement zit er elke dag een groep Afrikanen, die ken ik ondertussen ook goed. Er is dus een leuke mix van verschillende soorten mensen en die vermenging is er wel, al zou het nog wel beter kunnen. Na de aanslagen heb ik meegestapt in de mars van "Molenbeek geeft licht". Na de gebeurtenissen was het hier opvallend stil. Het leek of het verkeer en het lawaai was uitgestorven. Mensen waren ook vriendelijker voor elkaar vond ik. Al was dat misschien maar een gedachte. Veel sociale organisaties geven nu plots veel aandacht aan Molenbeek. Dat is goed maar ook dubbel. Ik hoop dat die steun ook op termijn blijft." Foto: © Raisa Vandamme
    Tinne: "Ik woon hier aan de grens van Molenbeek en het centrum, niet ver van het Klein Kasteeltje. Ik vind het een interessante buurt hier, ik hou van de verschillende culturen en de openheid. Ook al is het niet altijd gemakkelijk om contact te maken met iedereen. Ik merk in mijn buurt dat bepaalde groepen samenhokken, zoals Vlamingen bijvoorbeeld in artistieke cafés. Langs de andere kant gaan ze dan wel hun olijven kopen aan Marokkaanse kraampjes. Onder het raam van mijn appartement zit er elke dag een groep Afrikanen, die ken ik ondertussen ook goed. Er is dus een leuke mix van verschillende soorten mensen en die vermenging is er wel, al zou het nog wel beter kunnen. Na de aanslagen heb ik meegestapt in de mars van "Molenbeek geeft licht". Na de gebeurtenissen was het hier opvallend stil. Het leek of het verkeer en het lawaai was uitgestorven. Mensen waren ook vriendelijker voor elkaar vond ik. Al was dat misschien maar een gedachte. Veel sociale organisaties geven nu plots veel aandacht aan Molenbeek. Dat is goed maar ook dubbel. Ik hoop dat die steun ook op termijn blijft."

Hoe gaat het verder?

Welke lokale en nationale initiatieven proberen het leven in de betreffende wijken te verbeteren? Hoe kan men probleemwijken voorkomen?

Top