Γρήγορη πρόσβαση:
Απευθείας μετάβαση στο περιεχόμενο (Alt 1)Απευθείας μετάβαση στη δευτερεύουσα πλοήγηση (Alt 3)Απευθείας μετάβαση στην κύρια πλοήγηση (Alt 2)

Συναντήσεις στην Κύπρο
Για έναν κυπριακό καφέ με... τον καλλιτέχνη Horst Weierstall

Horst Weierstall
© CIPS / Marcos Gittis

Στις 22 Μαρτίου 2017 εγκαινιάστηκε η έκθεση «Crossing Line Circle (Markierungen der Zeit) Marking Time» με σημειογραφία και σκίτσα του Horst Weierstall. Κατά τη δεκαετία του ’80 υπήρξε ένας πρωτοπόρος της εικαστικής δράσης στην Κύπρο. Το Ινστιτούτο Γκαίτε ήθελε να μάθει τι τον συνδέει με το νησί και συναντήθηκε μαζί του για έναν καφέ στο ξενοδοχείο Αβέρωφ στη Λευκωσία.

Ας αρχίσουμε με την πιο σημαντική ερώτηση – πώς πίνετε τον καφέ σας;

Horst Weierstall: Μέτριο. Παλαιότερα το καφενείο ήταν πάντα ένας χώρος έμπνευσης για τη δουλειά μου. Συχνά καθόμουν ανάμεσα στους άντρες που έπαιζαν τάβλι, έπινα τον καφέ μου και έπαιρνα σημειώσεις. Κάθε μέρα μια γραμμή, κάθε μέρα ένα σκίτσο. 

Ήρθατε στην Κύπρο το 1981. Πώς επηρέασε το νησί το καλλιτεχνικό σας έργο;

Horst Weierstall: Τότε η κατάσταση στην Κύπρο ήταν ακραία, η Γερμανία ήταν ακόμα μοιρασμένη. Η Λευκωσία ήταν η οπτική μου γωνία στην αναζήτηση περιφέρειας, το σημείο έρευνας μου για εσωτερικές ευαισθησίες κι ένα παράδειγμα για την περιπλοκότητα που αισθανόμαστε στη Μέση Ανατολή. Τότε προσέγγισα τον τόπο και την κατάσταση μέσω της ζωγραφικής αλλά και με μεγάλου μεγέθους σχέδια στο πάτωμα. Έτσι προέκυψε ένας κύκλος δραστηριοτήτων με τον τίτλο «Momentum».

Πώς έμοιαζε τότε το καλλιτεχνικό τοπίο στην Κύπρο;

Horst Weierstall: Η παλιά πόλη της Λευκωσίας αποτελεί, και πάντα ήταν, πρόσφορο έδαφος για καλλιτέχνες. Οι όροι «εγκατάσταση» (installation) και διάδραση ήταν και τότε ήδη γνωστοί, υπήρχε πάντα πολλή επαφή με την Αγγλία. Ωστόσο ήμουν ο πρώτος στην Κύπρο που έκανε εγκαταστάσεις και δράσεις σε δημόσιους χώρους.

Και η αντίδραση του κοινού;

Horst Weierstall: Κατά την παράσταση το 1989 στην πράσινη γραμμή, υπήρχαν πολλοί που δεν κατανοούσαν αλλά αισθάνθηκαν κάτι. Δεν ήταν απόρριψη, μάλλον ενσυναίσθηση. Αυτή ήταν και η πρόθεσή μου. Μέσα απ’ το «Momentum» ήθελα να προκαλέσω στους επισκέπτες ακριβώς αυτό. Ένα έργο τέχνης δεν είναι μόνο κάτι που ΥΠΑΡΧΕΙ κάπου, αλλά και κάτι που αισθάνεται κανείς ΜΑΖΙ με άλλους.

 
  • Horst Weierstall 5 © CIPS / Marcos Gittis
  • Horst Weierstall 1 © CIPS / Marcos Gittis
  • Horst Weierstall 2 © CIPS / Marcos Gittis
  • Horst Weierstall 4 © CIPS / Marcos Gittis
 

Τι σας αρέσει στους Κύπριους;

Horst Weierstall: Μου αρέσει η ευελιξία όταν το ζητούμενο είναι να βρεθεί μια λύση στα γρήγορα. Για το σκοπό αυτό κάποτε απορρυθμίζεται ακόμα και η γραφειοκρατία. Το ωραίο στην Κύπρο είναι το ότι, παρά την πολυπλοκότητα και τις δυσκολίες, αυτή η χώρα πάντα αποτελεί μια πλατφόρμα έμπνευσης για δημιουργικό έργο. Τα όσα έκανα εδώ, δεν θα μπορούσα να τα είχα κάνει οπουδήποτε αλλού.

Παρ’ όλα αυτά στο μεταξύ ζείτε και πάλι εν μέρει στη Γερμανία.

Horst Weierstall: Το 2010 ίδρυσα μαζί με την κόρη μου, Αλεξάνδρα, το TheArtSpace στο Ντίσελντορφ, έναν διακλαδικό εικαστικό χώρο. Εξάλλου φροντίζω ευχαρίστως τον εγγονό μου, όποτε χρειάζεται μια νταντά.

Η τρέχουσα έκθεση είναι ένα άλμα πίσω στην Κύπρο;

Horst Weierstall: Πιθανόν, θα με χαροποιούσε. Ήδη τον Απρίλιο θα ακολουθήσει μια εγκατάσταση για «Eco Art», ένα έργο για τον Ακάμα στα πλαίσια του Πάφος 2017. Οι σκηνοθέτες Νικόλας Ιορδάνους και Σύλβια Νικολαΐδη είναι οι παραγωγοί ενός ντοκιμαντέρ για εμένα και τη δουλειά μου, το πρώτο μέρος της οποίας, παρεπιμπτόντως, παρουσιάζεται τώρα στην έκθεση στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Τον Νοέμβριο θα υπάρχει μια έκθεση στη Λάρνακα, η οποία δείχνει όλα τα μέσα της δουλειάς μου – φωτογραφίες, ημερολόγια, βίντεο. Γενικά θα ήθελα μελλοντικά να αφοσιωθώ στην πόλη της Λάρνακας, κάτι που με φέρνει και πάλι στο θέμα μου: την έρευνα της περιφέρειας.

Every Center a Periphery, 1987 Every Center a Periphery, 1987. Charcoal and enamel on canvas. 182x182 cm | © Horst Weierstall