Goethe on Demand –Almanya'dan janr sinemasi
Bilim Kurgu // Yönetmen: Rainer Werner Fassbinder // 1973
İnsanlığın geleceğini keşfetmeyi amaçlayan IKZ'deki (Sibernetik ve Gelecek Araştırmaları Enstitüsü) "Simulacron" projesinde, insanlar bilgisayar simülasyon modelleri olarak programlanır. Bir şeylerden kuşkulanan proje yöneticisi Vollmer beklenmedik bir şekilde ölür. Bu bir cinayet mi yoksa intihar mıdır? Şirketin güvenlik görevlisi Günther Lause, bir anda hiçbir iz bırakmadan hiç var olmamış gibi ortadan kaybolur.
Vollmer'ın halefi Fred Stiller'ın ürkütücü bir şüphesi vardır: İçinde bulunduğu dünyanın da aynı şekilde dijital bir simülasyon olma ihtimali vardır. Ancak farklı seviyeler arasında bağlantılar bulunmalıdır. Şüphesinin ne kadar tehlikeli olduğunun farkındadır- eğer kendi de düşündüğü gibi sadece bir bilgisayar simülasyonuysa, bilgisi nedeniyle kendini de istedikleri zaman devre dışı bırakmaları mümkündür.
Bilgisayar simülasyonu olan insanlar kendilerini canlı hissederler, tüm duygulara sahiptirler ama yine de onları yapanlar "programlanmış kimlik birimlerinden" bahseder; bunlar o kadar gelişmiştir ki içlerinde bilinç oluşmuştur.
Fassbinder'in çalışmaları her zaman "özgürsüzlük" teması etrafında döner; bu da filmin hala daha son derce aktüel olmasını sağlıyor. Fassbinder, kullandığı bu medyanın olanaklarının fazlasıyla farkında olduğundan bu temayı ek sözlerle yorup yıpratmaz. Aksine, daha çok görüntülere güvenir; görüntüleri altta yatan bir klostrofobi şekillendirir. Fassbinder görüntüye tekrar tekrar görsel engeller katar, bu da sahnelere görsel olarak ek sınırlar getirir veya insanları adeta bir aynaya veya bilgisayara kilitler. Fassbinder'in sinemadan, sahnelemekten ve aksiyondan aldığı keyfi bu kadar gözle görülür bir şekilde gösterdiği başka bir Fassbinder filmi muhtemelen yoktur.
Geri
