Κινηματογραφος «Το μονο που θελω ειναι να μ’ αγαπατε»

«Το μόνο που θέλω είναι να μ’ αγαπάτε» © Bavaria Film / Karl Reiter

Τε, 14.12.2016

Ταινιοθήκη της Ελλάδας

Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου
104 35 Αθήνα

«Despair – Ταξίδι στο φως»

​19:00  «Το μόνο που θέλω είναι να μ’ αγαπάτε» (1975, 104‘)
(Γερμανικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους)
 
Προλογίζει η ψυχίατρος και υπαρξιακή αναλύτρια Χλόη Κολύρη
 
Ηθοποιοί: Vitus Zeplichal, Ernie Mangold, Alexander Allerson, Elke Aberle κ.ά.

 
Ο Πέτερ προσπαθεί να αγοράσει την αγάπη που πάντοτε του είχαν αρνηθεί. Πάντοτε φέρνει λουλούδια στη μητέρα του. Στον ελεύθερο του χρόνο χτίζει το σπίτι των γονιών του. Αγοράζει ακριβά έπιπλα και συσκευές σπιτιού για την γυναίκα του, έχοντας παντρευτεί ώστε να ξεφύγει από τους περιορισμούς της ζωής στο σπίτι, και την κακομαθαίνει με διάφορους τρόπους προσφέροντάς της δώρα. Κι έρχεται γρήγορα η στιγμή που δεν είναι πια σε θέση να πληρώσει τις δόσεις για τα έπιπλα και μετά χάνει και τη δουλειά του …
 
«Οι γονείς του φιλμ δεν λογαριάζουν με γνώμονα την αγάπη, αλλά με γνώμονα τα χρήματα που πάνε χαμένα κάθε φορά που κάποιος από τους δύο αγοράζει αγάπη. Κι αυτή ακριβώς είναι η συμπεριφορά την οποία διδάχτηκε ο Πέτερ κατά τη διάρκεια της (λεγόμενης) ανατροφής του, δηλαδή ότι αν θέλεις να πάρεις αγάπη πρέπει να την πληρώσεις, και δεν μπορεί να φανταστεί τίποτα διαφορετικό. Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση, η νεότητα του Πέτερ συμπίπτει με μια πολύ σημαντική εξέλιξη στην κοινωνία μας, το λεγόμενο οικονομικό θαύμα. Δεν εμφανίζεται στην ταινία και σίγουρα δεν κατονομάζεται, αλλά παίζει σημαντικό ρόλο στην αντίληψή μου ως προς τι συνέβη στον Πέτερ ως παιδί. Εκείνη την εποχή, τους ενήλικες τους απασχολούσε αυτό που ονόμαζαν “ανοικοδόμηση της Γερμανίας”, και μπορείτε να φανταστείτε ότι είχαν βάλει τα παιδιά τους στην άκρη και δεν είχαν και τόσο πολύ χρόνο για την ανατροφή τους. Πάντως, ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που μεγάλωσαν εκείνη την περίοδο και που τώρα είναι αυτό που λέμε ‘προβληματικές περιπτώσεις’ ή απλώς τσακισμένες υπάρξεις».
Rainer Werner Fassbinder, 1976
 
21:00  «Despair – Ταξίδι στο φως» (1977, 119‘)
(Γερμανικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους)

 «Despair – Ταξίδι στο φως» © Bavaria Film Global Screen Προλογίζει ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης
 
Ηθοποιοί: Dirk Bogarde, Andrea Ferreol, Volker Sprengler, Klaus Löwitsch, Alexander Allerson, Bernhard Wicki, Gottfried John κ.ά.

 
Ο Hermann, Ρώσος μετανάστης, ιδιοκτήτης ενός μικρού εργοστασίου σοκολάτας στο Βερολίνο στις αρχές της δεκαετίας του ’30,.έχει την πεποίθηση ότι τον παρακολουθεί και τον καταδιώκει ένας σωσίας, ειδικά όταν ξαπλώνει στο κρεβάτι με την γυναίκα του. Μια μέρα γνωρίζει τον άνεργο καλλιτέχνη Felix, τον οποίο θεωρεί σωσία του. Προσπαθεί να πείσει τον Felix ν’ ανταλλάξουν ρούχα και ταυτότητες. Είναι σημαντικό για τον Χέρμαν να ιδωθεί σε δύο διαφορετικά μέρη την ίδια στιγμή. Ο Felix δέχεται…
 
«Τί κάνουν συνήθως άνθρωποι σαν τον Hermann όταν συνειδητοποιούν ότι έχουν φτάσει σε ένα σημείο καμπής όπου έχουν αφήσει τα πάντα πίσω τους και δεν έχει απομείνει τίποτα στο οποίο να προσβλέπουν; Μετριάζουν τις απαιτήσεις τους, κάνουν παραχωρήσεις, και προτού παραδεχτούν ότι η ζωή τους έχει τελειώσει, περνούν τις εναπομείνασες μέρες τους μέσα σε μια θάλασσα συμβιβασμών και αποτυχιών. Οι λίγοι πάλι που  επαναστατούν, ακόμη κι αν το κάνουν με απόλυτα παράλογο τρόπο, πετυχαίνουν κάτι: ανακαλύπτουν εκ νέου κάτι που τους δίνει ελπίδα. Οπότε δεν πρόκειται για ορθολογική εξήγηση, αλλά σε σύγκριση μ’ εκείνους που παραιτούνται από τη ζωή, προτιμώ εκείνον που – ακόμα και μέσα σε τρέλα – είναι τουλάχιστον ικανός να βρει μια ελπίδα».
Rainer Werner Fassbinder, 1980

Πίσω