Tatoeage, lichaam en materiaal
1 mei t/m 30 juni 2026
Kwinnie Lê is kunstenaar, onderzoeker, dichter en gedaanteverwisselaar. In het kader van het doorlopende world-building-project The Land of the Tattooed onderzoekt hen de huidige heropleving en de actuele betekenis van traditionele inheemse huidmarkeringen. Hen past zelf dergelijke huidmarkeringen toe in de traditie van de Vietnamese tatu.
In 2023 ontving Kwinnie Lê de Doesjenel-prijs. Kwinnie’s werk was recent te zien bij TENT Rotterdam (NL), in Museum Rijswijk (NL), in het Asian Art Museum San Francisco (VS), in MINO Art Space (BE), in Hotel Maria Kapel (NL) en op het Holland Festival Amsterdam (NL).
In Dresden zal Kwinnie Lê het artistieke onderzoeksproject Mistake these Walls for Skin voortzetten: een reeks sculpturale textielinstallaties en een nieuw hoofdstuk van het world-building-project The Land of the Tattooed. Het onderzoek richt zich op de wederzijdse relaties tussen ornamentaal versierd materiaal en het ornamentaal versierde lichaam. In inheemse tradities werden vaak dezelfde patronen gebruikt voor het lichaam als voor wandtapijten, gebeeldhouwde houten pilaren, aardewerk enz.
Dat geldt ook voor de huidige revival- en revitaliseringsbeweging, al was het maar omdat de reconstructie van traditionele tatoeagemotieven bij gebrek aan schriftelijke of fotografische bronnen methodologisch afhankelijk is van de ornamentiek van artefacten.
Deze inheemse epistemologie werd echter ook ingezet als wapen om de praktijk van het markeren van de huid in diskrediet te brengen. Dit blijkt uit de verwevenheid van de beginjaren van de modernistische architectuur met het koloniale project, met name in de polemiek ‘Ornament en misdaad’, die de Oostenrijkse architect Adolf Loos in 1908 publiceerde en waarin de versiering van voorwerpen als cultureel minderwaardig wordt afgeschilderd en gelijkgesteld met het tatoeëren van het lichaam, waarbij hij met name verwees naar de Papoease tatoeagetraditie.
Tegen de achtergrond van deze inherent racistische minachting voor het ornament gaat Kwinnie Lê in de architectuurgeschiedenis van de stad Dresden op zoek naar de wisselwerkingen tussen ideologie, herinnering, reconstructie en identiteit.
