Het Leo Baeck Institute – New York | Berlijn heeft zijn archief opengesteld voor schrijvers en schrijfsters in het kader van een uniek literair project. Onder de titel „Stolpertexte“ zijn schrijvers en schrijfsters op zoek gegaan naar levensverhalen van Duitse joden tijdens het nazisme, wier persoonlijke documenten zijn verzameld in het archief van het Leo Baeck Institute. Hieruit zijn literaire teksten ontstaan die, net als de Stolpersteine in Europese steden, herinneren aan de levens en de hoop van de mensen van wie onder het nazi-schrikbewind alles werd afgenomen.
Bijna 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn er nauwelijks nog ooggetuigen in leven die over de terreur en de Shoah kunnen vertellen. In archieven zoals dat van het Leo Baeck Instituut zijn tienduizenden van dergelijke getuigenissen verzameld. Achter menig laconieke brief gaat een tragedie schuil, op laatste foto's herkennen we de sporen van een leven dat niet meer geleefd is. Een verkoopdocument blijkt een dramatisch keerpunt in iemands leven te zijn.

Zeven van de teksten, die aanvankelijk in Duitse kranten en als verzamelbundel verschenen, zijn, aangevuld met originele audio, muziek en geluiden, omgezet in meeslepende hoorspelen. Zeven afleveringen — zeven verhalen — gebaseerd op dagboeken, brieven en documenten uit het LBI-archief.

Vanaf 4 mei — de Nederlandse dag van Dodenherdenking — zijn ze in onze bibliotheek te beleven in een luisterlounge, waar u niet alleen de mogelijkheid heeft om de verhalen te beluisteren, maar ook geselecteerde documenten uit het archief van het eLo Baeck Institute kunt bekijken. 

De Stolpertexte zijn een project van het Leo Baeck Institute New York | Berlin naar een idee van journalist Matthias Pfeiffer. De hoorspelen zijn geproduceerd door de Mitteldeutscher Rundfunk. Met bijdragen van Ulrike Draesner, Amalie Mbianda Njiki, Nicolas Greiner, Dana Suffrin, Tara Meister, Ruth-Maria Thomas en Victor Sattler.

Het Leo Baeck Institute – New York | Berlijn is een onderzoeksbibliotheek en archief dat zich toelegt op de geschiedenis van het Duitstalige jodendom. Het behoort tot de belangrijkste verzamelplaatsen van primaire bronnen en onderzoeksmateriaal over het joodse leven in Centraal-Europa in de eeuwen voorafgaand aan de Holocaust.