Kerstin Preiwuß

* * *


wird die unruhe mich nicht erreichen
werde ich still sein dabei
wird es wachsen
wird es mich nach und nach einnehmen
kaum zu fassen
flimmerhärchen überall auch innen
sonarblindes samtgeräusch verschmilzt zum umriss
ich bin da widerhallt mein kind
bin nicht mehr auf mich selbst zurückgeworfen
gleichmütig bin ich glücklich geworden
das ist sein und mein gedeihen
atme ich atmet es mir nach
etwas später als ich wacht es auf
öffne ich mich zieht es aus

* * *


jeśli niepokój mnie nie dosięgnie
będę czekała w cichości
ono będzie rosło
będzie mnie po trochu wypełniać
nie do wiary
wszędzie rzęski nawet wewnątrz
ślepy na ultradźwięki aksamitny szmer zlewa się w kontur
jestem tutaj oznajmia echem moje dziecko
już nie jestem zdana na własne odbicie
bez emocji stałam się szczęśliwa
to wzrastanie jego i moje
gdy oddycham powtarza mój oddech
budzi się ciut później niż ja
gdy się otworzę pójdzie w świat