Kerstin Preiwuß

* * *


die wölfin trägt mich am nacken durch die welt
immer häng ich von ihr ab
ich beiß mir später in den arm für das gefühl
denk mir das ist ihr rohes geschlecht
wie es sich ums eigene legt

die wölfin wirft blind
ich bin ein junges teil vom wurf
ausgezogen lernt es alles als allein
bestimmt und grenzenlos kennen

das ist nur ein bild
das sich nach der erfahrung einstellt
wie die spur die ein abdruck ihrer pfote hinterlässt
man sieht nur ihr gewicht
was sie trägt sieht man nicht



* * *


wilczyca chwyta mnie za kark
i wiszę u jej pyska od niej zależna
potem gryzę się w ramię by zaznać tego uczucia
myślę sobie tak bywa u dzikiej watahy,
że w środek bierze własne młode

wilczyca rodzi ślepe szczenięta
ja jestem wilczkiem częścią miotu
odłączywszy się poznaję świat
jako samookreślony i bez granic

to tylko obraz
zmieniający się wraz z doświadczeniem
jak trop pozostawiony przez odcisk jej łapy
widać tylko ciężar
co niesie tego nie widać