Daniela Seel

SAGA (Teil 2)

Jeder hier ist übers Wasser gekommen.


Wie sie werde ich Hunger spüren. Dunkel, Wüste. Berührung.
 
 
Den versunkenen Wald unter Cardigan Bay, auf den ich von Ty Newydd aus schaute, ohne ihn zu sehen.
 
 
Was hat die Hekla damit zu tun, die Katla, Laki, der Inselbergegletscher?
 
 
Oder Dürren in Ägypten, Französische Revolution.
 
 
Ich meine das nicht monokausal.
 
 
Ich kam durch sichere Drittstaaten, Sporen am Schuh.
 
 
Ich rechne mit Konsequenzen.
 
 
Wie Kontinente millimeterweit reißen und unter Ascheregen die Sicht verschärfen.
 
 
Auf das Grün von 600 Sorten Moos.
 
 
Einträge hellster Endlichkeit.

SAGA (część 2) 

Wszyscy tutaj unoszą się na powierzchni.
 
 
Jak oni będę czuła głód. Ciemność, pustynię. Dotyk.
 
 
Zatopiony las pod Cardigan Bay, na który patrzyłam z Ty Newydd, nie widząc go.
 
 
Co ma z tym wspólnego Hekla, Katla, Laki, lodowiec wyspowy?
 
 
Albo susze w Egipcie, Rewolucja Francuska.
 
 
Nie mówię tego w sensie monokauzalnym.
 
 
Przybyłam przez bezpieczne państwa trzeciego świata, z ostrogami przy butach.
 
 
Liczę się z konsekwencjami.
 
 
Jak kontynenty powoli pękają i wyostrzają widok pośród deszczów popiołu.
 
 
Na zieleń 600 rodzajów mchu.
 
 
Zapisy najjaśniejszej skończoności.