Aija Sakova poleca
Blue Hour

Blue Hour. Lyrics, Arno Kleinebeckel  © Athena-Verlag, Oberhausen, 2020
Podmiot liryczny w tomiku Arno Kleinebeckela Blue Hour często jest w drodze, przemieszczając się bez bliżej określonego celu. Nie podróżuje jednak na próżno, lecz dzięki przemieszczaniu się i ciągłemu byciu w drodze staje się wyjątkowo czujny i wrażliwy na otaczającą go rzeczywistość. Ta ostatnia nagle staje się pusta i pozbawiona sensu, bez głębi i znaczenia. Egzystencja pojedynczego człowieka wydaje się z góry określona i zdominowana przez światowy porządek konsumpcji. 

„Trzymam kierownicę, bezsensowne koło; przede mną szyba, zakrzywiony monitor”. 

(Ich halte das Lenkrad, ein sinnloser Kreis; die/ Frontscheibe vor mir, ein gekrümmter Monitor.) 

W ujęciu Kleinebeckela jednostka ma niewielkie pole manewru i wpływu. Raczej spogląda na świat przez szybę, będąc obserwatorem wydarzeń. Kierowanie wydaje się nie mieć sensu, ponieważ kierunek i tak wyznacza ktoś inny. 

Mimo „nikłej nadziei na dotarcie do celu” podmiot liryczny ma jeszcze nadzieję na „wyrwę” w czasie, a tęsknota za miłością i uznaniem popycha go do kolejnych podróży i poszukiwań. Znakiem tej nadziei byłoby uznanie ze strony kobiety, nieznajomego na ulicy lub bliskich mu osób. Podmiot tęskni za tym, co wieczne i bezczasowe. Błękit nieba, które dla wszystkich jest takie samo, daje wiarę w to, że nie wszystko przemija i nastawiony wyłącznie na konsumpcję człowiek jest zjawiskiem przejściowym. 

Poezja Kleinebeckela, o czym sam zresztą pisze w swoim tomiku, rozprawia się z rzeczywistością zdominowaną przez późny kapitalizm oraz „molochem obojętności”. Mimo że wąwóz, przez który przejeżdża podmiot liryczny, zbudowany jest „z kamienia i szkła”, ciągle ma nadzieję na spotkania z prawdziwymi, bardziej autentycznymi ludźmi. Albo nawet z prawdziwym gepardem.

Athena-Verlag

Arno Kleinebeckel
Blue Hour. Lyrics
Athena-Verlag, Oberhausen, 2020
ISBN  978-3-7455-1090-4
76 stron