Zalecenia Norymberskie
Rodzice

Nawet jeśli czasem rodzice i nauczyciele obawiają się, że zbyt wczesna nauka języków obcych może być nadmiernym obciążeniem dla dzieci, to jednak rodzice w większości postrzegają to jako szansę dla swoich dzieci. Wiedzą bardzo dobrze, że rozpoczynając naukę języka we wczesnym stadium rozwoju dziecko łatwiej i szybciej może nauczyć się jednego lub kilku języków obcych.

Przy realizacji celu, którym jest sukces dydaktyczny we wczesnej nauce języka obcego, współpraca rodziców z wychowawcami i nauczycielami jest niezastąpiona. Rodzice mogą wspierać proces nauki swoich dzieci i tworzyć warunki istotne dla efektywnego uczenia się. Jeśli w odniesieniu do nauki języków prezentują na zewnątrz, a przede wszystkim wobec swojego dziecka, pozytywną postawę i wspierają je w jego wysiłkach na tym polu, to dziecko będzie uczyło się z chęcią i miało motywację do nauki. 

Zainteresowanie treściami, pochwała i zachęta także poza szkołą są ważnymi czynnikami sprzyjającymi zainteresowaniu dziecka językiem obcym. Z tego względu przedszkola i placówki szkolne powinny uwzględniać dom rodzinny w swoim planowaniu i cieszyć się z pomocy ze strony rodziców. Im ściślejsza jest współpraca przedszkola, szkoły i domu rodzinnego, tym większe wsparcie otrzymuje dziecko.
   

ZALECENIA:

Rodzice powinni:

  • być informowani w sposób adekwatny do kręgu odbiorców o celach i treściach wczesnej nauki języków obcych, a także o uwarunkowaniach wynikających z psychologii uczenia się. Powinni regularnie otrzymywać informacje na temat rozwoju i postępów swojego dziecka. Tylko w ten sposób mają możliwość odpowiedniego zrozumienia, śledzenia i wspierania procesu uczenia się.
  • wyraźnie okazywać zainteresowanie nauką języka obcego przez swoje dziecko przez zadawanie pytań, rozmowy, zachęcanie oraz pochwały za osiągnięcia. Impulsy do zaprezentowania zdobytych przez dziecko umiejętności powinny sygnalizować autentyczne zainteresowanie i w żadnym razie nie mogą mieć funkcji kontrolnej.
  • starać się nie wywierać wpływu na proces uczenia się dziecka przez poprawianie go. Poprawianie błędów powinno być zarezerwowane dla wychowawców i nauczycieli, którzy korygują błędy ze świadomością rzeczy i wstrzemięźliwością, tak aby nie wzbudzać w dziecku braku pewności i nie zakłócać płynności wypowiedzi.
  • korzystać w miarę swoich możliwości z ofert współpracy (zebrania rodzicielskie, spotkania informacyjne, festyny szkolne itd.), a także z własnej inicjatywy szukać możliwości współpracy z nauczycielami, przy czym obie strony muszą wzajemnie respektować swoje zakresy zadań i kompetencje.