Nivedita Johri เป็นนักสำรวจความสร้างสรรค์โดยใช้โค้ดในการเขียนบทกวีในรูปแบบของภาพ และมีดีกรีปริญญาโทด้านการออกแบบปฏิสัมพันธ์ (Interaction Design)[RM1]  เส้นทางของเธอเริ่มต้นขึ้นระหว่างการเรียนปริญญาตรีด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ ซึ่งเป็นช่วงที่ได้เริ่มเชื่อมโยงโลกทางกายภาพและดิจิทัลผ่าน Arduino และลึกซึ้งยิ่งขึ้นเมื่อได้ศึกษากับผู้บุกเบิกอย่าง Joshua Davis หลังจากจุดประกายความหลงใหลนี้อีกครั้งผ่านเวิร์กชอปด้านการเขียนโค้ดเชิงสร้างสรรค์ที่นำโดยคิม อาเซนดอร์ฟเมื่อไม่นานมานี้ เธอจึงเริ่มสร้างบทสนทนาระหว่างโลกกายภาพและดิจิทัลด้วยความนุ่มนวล ที่ซึ่งแต่ละย่างก้าวกลายเป็นระลอกคลื่น และการปรากฏตัวกลายเป็นกระแสที่ทรงพลัง

ในนิทรรศการสาธารณะครั้งแรกนี้ Nivedita Johri เชื้อเชิญผู้ชมให้มาเข้าร่วมในบทสนทนาดังกล่าว เพื่อมองให้เห็นว่าการปฏิสัมพันธ์ที่เรียบง่ายสามารถสร้างความงามที่ซับซ้อนได้อย่างไร และสัมผัสว่าการเคลื่อนไหวของเราสามารถวาดภาพลงบนผืนผ้าใบดิจิทัลได้อย่างไร

ปี: 2568
ประเทศ: ฮ่องกง
แนวคิด/ไอเดีย:
“Flow States” สร้างการเชื่อมโยงระหว่างการแสดงตัวตนทางกายภาพและการตอบสนองของระบบดิจิทัล เมื่อผู้เข้าร่วมก้าวลงบนแผ่นตรวจจับแรงกด การเคลื่อนไหวของพวกเขาจะสร้างเอฟเฟกต์ระลอกคลื่นแบบเรียลไทม์ในสนามของอนุภาคที่ไหลเวียน ผลงานชิ้นนี้สำรวจว่าการกระทำที่เรียบง่ายสามารถสร้างรูปแบบที่ซับซ้อนและงดงามในระบบนิเวศดิจิทัลได้อย่างไร เปลี่ยนให้ผลกระทบที่มองไม่เห็นจากการปรากฏตัวของเรา กลายเป็นสิ่งที่มองเห็นได้เป็นรูปธรรม

บริบทแรงบันดาลใจ:
ผลงานชิ้นนี้เกิดจากเวิร์กชอปด้านการเขียนโค้ดเชิงสร้างสรรค์ที่สำรวจว่าอัลกอริธึมสามารถสร้างการเคลื่อนไหวที่เป็นธรรมชาติและลื่นไหลได้อย่างไร ผลงานนี้แปลพฤติกรรมธรรมชาติเหล่านี้เข้าสู่บริบทดิจิทัล โดยได้รับแรงบันดาลใจจากปรากฏการณ์ในธรรมชาติ เช่น การเคลื่อนไหวของฝูงปลา ฝูงนก และลวดลายระลอกคลื่นในน้ำ และสานต่อแนวทางของศิลปะแบบปฏิสัมพันธ์ (Interactive Art) ที่ทำให้เทคโนโลยีรู้สึกเป็นธรรมชาติและมีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง

ถ้อยแถลงศิลปิน:
ในฐานะผู้สร้างสรรค์งานหน้าใหม่ในสื่อดิจิทัล ฉันรู้สึกหลงใหลในวิธีที่โค้ดสามารถสร้างประสบการณ์ที่มีชีวิตชีวาและตอบสนองได้ งานของฉันมุ่งเน้นไปที่การสร้างสะพานเชื่อมระหว่างปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์กับการแสดงออกทางดิจิทัล เปลี่ยนอัลกอริธึมที่เป็นนามธรรมให้กลายเป็นประสบการณ์ที่สัมผัสได้และชวนให้ใคร่ครวญ ผลงานชิ้นนี้เป็นการสำรวจส่วนตัว ว่าเทคโนโลยีสามารถช่วยให้เราเห็นความงามในระบบที่ซับซ้อน และบทบาทของเราในระบบเหล่านั้นได้อย่างไร