วสวัตติ์ สมโน[DL1]  (@giang_ws, 2537) เป็นโปรแกรมเมอร์ ศิลปินภาพเสียงด้วยการเขียนโค้ดสด (live-coding performer) วีเจ ผู้ชำนาญการเทคโนโลยีสร้างสรรค์ ศิลปิน ภัณฑารักษ์ โปรโมเตอร์ และผู้จัดงานอีเวนท์ เขามักใช้การเขียนโค้ดเข้าไปอยู่ในกระบวนการทำงาน และเพลิดเพลินในการหยิบจับโปรแกรมหลากหลาย

งานการแสดงของเขามักจะปรากฎอยู่ในคลับ หรือนิทรรศการศิลปะ ประกอบด้วยงาน AlgoSeoul (กรุงโซล) Ghost2565 (กรุงเทพฯ) Algorapture (จาการ์ตา) Interlude (โฮจิมินห์), Para Cartography (โฮจิมินห์) evals (กรุงเทพฯ) งานปาร์ตี้ของ NonNonNon Bangkok และ Diage Festival เขายังสนใจจัดงานศิลปะดนตรีที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีเพื่อขยายชุมชนผู้ที่สนใจใน Tech Art เช่น งาน BYOB (Bring Your Own Beamer) กับเพื่อนของเขา (JAAG และ ZonZon ztudio) และเวิร์กชอปรวมทั้งการแสดง live-coding เช่นงาน Cybernaut party ที่มีศิลปินจากทั้งโฮจิมินและนิวยอร์กร่วมแสดงกับกลุ่มศิลปิน Cornea Cochlear Club รวมถึงร่วมจัดงานและทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์สำหรับงาน Player 2 Has Entered The Server ซึ่งเป็นงานเทคอาร์ตที่จัดรวมกับสถาบันเกอเธ่ ประเทศไทยภายใต้ศิลปินกลุ่มชื่อ Stack
นอกจากนั้น เขายังร่วมงานกับศิลปินเพื่อสำรวจความเป็นไปได้ใหม่ๆในการใช้เทคโนโลยีเข้ากับศิลปะเช่น นิทรรศการ "THE IMMORTALS ARE QUITE BUSY THESE DAYS" โดย นวิน หนูทอง และ "I will always think of you fondly" โดย ทิวไพร บัวลอย และร่วมจัดงาน TouchDesigner Bangkok Meetup ภายใต้กลุ่มศิลปิน TDBKK

ปี: พ.ศ. 2568
ประเทศต้นกำเนิด: ประเทศไทย
สื่อที่ใช้: ภาพพิมพ์บนผ้า โครงโลหะ ซอฟต์แวร์ที่พัฒนาขึ้นเฉพาะ การจำลองระบบ OpenWorm สื่อผสม

แนวคิด/ไอเดีย:
การจำลองโลกสี่โลกคู่ขนานกันไป โดยใช้หนอนตัวกลม Caenorhabditis elegans ที่มีแบบจำลองโครงสร้างสมองเสมือนจริงที่สามารถจับคู่กับสมองจริงๆได้ โดยแต่ละโลกก็จะนำเสนอหนอนในสภาวะต่างๆโดยมี ความเจ็บปวด ความพึงพอใจ หรือไม่มีหนอนอยู่เลยในโลกนั้น 

ตัวงานจัดวางอยู่ในรูปแบบรูปปั้นที่เปรียบเหมือนเป็นอนุสาวรีย์ของอารยธรรมมนุษยชาติ ตั้งคำถามถึงการคงอยู่ ด้วยว่า เรายังจะให้กำเนิดบุตรอีก หรือจะยอมรับการสูญพันธุ์และหยุดวงจรเพียงเท่านี้?

แรงบันดาลใจ/บริบท:
แรงบันดาลใจมาจากแผนภาพของ David Benatar ในหนังสือ “ดีกว่าถ้าไม่ต้องเกิดมาดำรงอยู่ (Better Never to Have Been)” ที่แสดงถึงความไม่สมมาตรระหว่างการมีอยู่และการไม่มีอยู่ ผ่านเส้นแกนความเจ็บปวดและความพึงพอใจ งานชิ้นนี้ขยายแนวคิดของแผนภาพดังกล่าวไปสู่โลกของการจำลองแบบดิจิทัล โดยไม่เพียงแต่ย้อนกลับไปทบทวนข้อโต้แย้งในแนวคิดต่อต้านการเกิดของ Benetar เท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงสภาวะการมีอยู่ของการจำลอง ตั้งคำถามถึงขอบเขตของจิตสำนึกในยุคหลังปัญญาประดิษฐ์ (AI) หากในจุดหนึ่ง การจำลองสามารถบรรลุถึงภาวะจิตใต้สำนึกได้ เราจะต้องเผชิญปัญหาทางจริยธรรมที่คล้ายคลึงกับการสร้างและทำให้สิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกต้องทนทุกข์หรือไม่?

ถ้อยแถลงศิลปิน:
วสวัตติ์ สมโน เป็นผู้มีแนวคิดต่อต้านการเกิด (Antinatalist) และอาจถือได้ว่าเป็นนักโฆษณาชวนเชื่อแนวอนาธิปไตยที่แฝงตัวมาในคราบของศิลปินงานดิจิทัล เทคโนโลยี และสื่อ เขามักใช้โค้ดเป็นสื่อกลางในการสำรวจและแทรกแซงจุดตัดระหว่างโลกเทคโนโลยีกับความเป็นจริงทางกายภาพของเรา แนวทางการทำงานของเขาฝังรากลึกอยู่ในจินตนิยาย (Speculative Fiction) และวิธีการอื่น ๆ ที่ใช้ในการสืบค้นและเผยแพร่แนวคิด ซึ่งเขาใช้ในการตั้งคำถาม ตรวจสอบ และเผยแพร่จุดยืนทางอุดมการณ์และปรัชญาของตนเอง