Bazen Hep Birlikte Dans Ettiklerini Hayal Ediyorum
Daniela Magnani Hüller otobiyografik belgeselinde travmatik bir şiddet olayına geri dönüyor. Yönetmen on dört yıl önce lisedeyken, sınıfındaki bir erkek öğrenci tarafından defalarca bıçaklanmış ve bu cinayet teşebbüsünden sağ kurtulmuştur. O zamana kadar süregelen taciz, ölüm tehditleri ve hatta kanıt olarak kullanılan sosyal medya mesajlarına rağmen ne okul ne de polis bu kadın cinayeti girişimini engelleyebilmiştir.
Yönetmen kamera önünde bir sınıf arkadaşı, bir öğretmen, bir polis memuru, bir doktor ve bir savcıyla konuşuyor; bunların hepsi o dönemde vakaya dâhil olmuş kişiler. Görüşmeler çoğunlukla büyük, boş mekânlarda gerçekleşiyor: Burası yönetmenin yıllar önce Münih’te okuduğu lise değil ama ona benzeyen başka bir okul. Hüller, katılımcılarla konuşurken bilinçli olarak araya mesafe koyuyor, soğukkanlılıkla ilgili kişilerin on dört yıl önce neden böyle davrandıklarını anlamaya çalışıyor.
Bazen Hep Birlikte Dans Ettiklerini Hayal Ediyorum adalet sisteminin nasıl işlediğini, nerelerde şiddet mağdurlarına yardım etmekte yetersiz kaldığını ve bunun değiştirilebilir olup olmadığını sorgulayan bir inceleme.
Daniela Magnani Hüller
2020 Frei sein (Kısa metraj)
2022 Atide (Kısa metraj)
2022 Driving Force (Kısa metraj)
2023 Arthrocalypse (Kısa metraj)
2024 Rauswachsen (Kısa metraj)
2026 Was an Empfindsamkeit bleibt
Almanya
2026, 91’, Renkli, DCP
Almanca
Türkçe ve İngilizce altyazılı
Yönetmen: Daniela Magnani Hüller
Yapım: Bildersturm Filmproduktion
2026 Berlinale “Berlinale Belgesel Film Ödülü” için Özel Mansiyon