Nürnberg Tavsiyeleri
Dil Politikası Aktörleri

Erken yabancı dil öğreniminin genel şartları büyük ölçüde, eğitim ve dille ilgili olarak, anaokulu, okul öncesi ve ilkokul düzeyindeki öğretim kurumlarının dışında alınan politik kararlardan etkilenmektedir.

Birinci veya ikinci bir yabancı dil öğrenimine ne zaman başlanacağını ve böyle bir öğrenim programının nihai olarak nasıl şekilleneceğini, ülkelere özgü çok sayıda kurum ve çıkar grubu belirlemektedir. Elbette, ulusal eğitim sistemlerinde bir yabancı dilin öncelikli ve çekici bir müfredat dersi olmasında, AB gibi devletler-arası bir yapının dil politikası düzenlemeleri de etkili olabilir.

Yabancı dil öğretmenleri dernekleri, bilimsel topluluklar, enstitüler ve de ululslararası düzeyde faaliyet gösteren hükümet dışı kuruluşlar gibi dilleri ve dil öğrenimini destekleyen örgütler de, özel uzmanlık bilgilerini ileri sürerek siyasi aktörlerin karar alma süreçlerini etkilemeye çalışırlar. [1].

Hem siyasi aktörler hem de konunun uzmanı olan aktörler, dil topluluklarının ve dille ilgili meslek gruplarının çıkarlarını temsil edeceklerdir. Bu nedenle, okul öncesi öğretmenlerinin, öğretmenlerin ve erken yabancı dil öğrenimi alanındaki diğer uzmanların taleplerini net bir biçimde formüle etmeleri ve dil politikasıyla ilgili konularda etkin katılım göstermeleri özellikle önemlidir. Meslek örgütlerine üyelik, dil öğrenimini teşvik eden aktivitelere katılım ve mesleki gelişim olanaklarının değerlendirilmesi bu bağlamda sayılabilir.

 

Tavsiye:

Erken yabancı dil programlarının durumu her ülkede farklılık gösterse de, bazı temel tavsiyeler formüle edilebilir:

Karar alıcıların yerine getirmesi gerekenler şunlardır:
 

  • Dillere ilişkin, ulusal ve bölgesel özellikleri dikkate alan açık ve tutarlı bir eğitim planının geliştirilmesi.
  • Dil politikasının uygulanmasına ve dil öğreniminin desteklenmesine yönelik açık yönergelerin oluşturulması.
  • Öğretmenlerin eğitimi ve mesleki gelişimine yönelik şartların ve finansal araçların sağlanması.
  • Reform önlemlerinin hedeflerinin kamuya açık hale getirirlmesi.
  • Dilleri ve dil öğrenimini teşvik eden örgütlerin karar alma süreçlerine dahil edilmesi.
  • Erken dil öğrenme programlarının tüm çocuklar için olabildiğince kolay erişilebilir kılınması.
Dilleri ve dil öğrenimini destekleyen kuruluşların yapması gerekenler:
  • Eğitim politikasıyla ilgili kararlara aktif katılımda ısrarlı olmak.
Branş eğitmenleri, dil öğretmenleri ve diğer dil öğretim ve öğrenim uzmanlarının yapması gerekenler:
  • Mesleki ve uzmanlık alanlarıyla ilgili taleplerini formüle etmek ve çıkar grupları ve mesleki temsilcilerden yararlanarak uzmanlık bilgilerini dil politikası tartışmalarına dahil etmek.


Referanslar
[1] Bkz. Ammon (2003)

Ayrıntılı Bilgi