در آلمان از کارکنان حمایت می‌شود: شرکت باید مقررات مشخصی را برای امنیت و سلامت کارکنان رعایت کند، ازجمله: لباس کار خاص شغل، ساعت کار و فرصت استراحت منظم. در شرکت‌های بزرگ، نمایندگی کارکنان یا شورای کار وجود دارد. اگر مشکلی داشتید، می‌توانید با شورای کار صحبت کنید. سپس شورای کار مسئله را با رئیس‌تان مطرح می‌کند.

ساعت کار به شغل و قرارداد کاری‌تان بستگی دارد. (متن «شروع به کار» را ملاحظه کنید). مثلاً به­عنوان پرستار در بیمارستان، ساعت کارتان شیفتی است: گاهی صبح، گاهی عصر و گاهی شب کار می‌کنید.

اگر شغل دفتری داشته‌باشید، غالباً ساعت کاری‌تان منظم است. صبح شروع به کار می‌کنید و بعد از هشت یا نه ساعت، کارتان به‌پایان می‌رسد. بسیاری اوقات در این‌گونه مشاغل امکان ساعت کار شناور وجود دارد که در اینصورت، ساعت کاری انعطافپذیر است. به عنوان مثال میتوانید صبحها ساعت ۸ یا ۹ آغاز به کار کنید و عصر زودتر یا دیرتر به کار پایان دهید. در هر شغلی باید هنگام کار، حداقل یک بار فرصت استراحت و صرف غذا داده شود که بسیاری اوقات هنگام ظهر و به مدت ۳۰ یا ۶۰ دقیقه است. تعداد کارفرمایانی که به کارکنان تا حدی امکان دورکاری (یعنی کار در خانه) را می‌دهند در حال افزایش است. ساعت کار در هفته به طور معمول ۳۸ تا ۴۰ ساعت است. امکان کار پاره‌وقت هم وجود دارد، یعنی مثلاً ٪۵۰. این امر به معنای حدود ۲۰ ساعت کار در هفته است که اگر دارای فرزند باشید یا شغل آزاد جانبی داشته‌باشید، امکان مناسبی است. در آلمان حداقل دستمزد وجود دارد: کارفرمایان اجازه ندارند به کارکنان خود کمتر از ۱۲,۴۱ یورو در ساعت پرداخت کنند (در سال ۲۰۲۴).

در سال به هر یک از کارکنان تعداد روزهای مشخصی مرخصی تعلق می­گیرد. باید مرخصی را خودتان درخواست کنید و رئیس­تان باید موافقت کند. روزهای مرخصی را می‌توانید در طول سال بگیرید. بسیاری اوقات می­توانید زمان مرخصی را به­میل خود انتخاب کنید، اما گاهی امکان استفاده از مرخصی را ندارید زیرا حجم کار در شرکت بسیار زیاد است. گاهی هم باید مرخصی خود را در زمانی بگیرید، که کل شرکت به مرخصی می­رود. حقوق/دستمزد خود را در طول مدت مرخصی دریافت می­کنید.

اگر مریض شدید باید بلافاصله به کارفرما اطلاع دهید و بگویید به دلیل بیماری نمی‌توانید در محل کار حاضر شوید. این کار اعلام بیماری نامیده می‌شود. کارفرمایان غالباً بعد از سه روز بیماری (در روز چهارم) خواستار ارائه گواهی پزشک می‌شوند. (متن «سلامتی» را ملاحظه کنید). گاهی هم کارفرمایان زودتر خواستار گواهی پزشک می‌شوند. شما می‌توانید به مطب دکتر مراجعه یا تلفن کنید: در اغلب اوقات می‌توانید اعلام بیماری خود به پزشک را تلفنی انجام دهید. سپس پزشک اعلام بیماری شما را به‌صورت الکترونیکی به شرکت بیمه خدمات درمانی اطلاع می‌دهد و کارفرما می‌تواند آن‌را به‌صورت آنلاین ببیند. این مسئله در مورد افرادی است که تحت پوشش خدمات بیمه درمانی دولتی می‌باشند. اگر تحت پوشش بیمه خصوصی هستید، به گواهی پزشک کتبی نیاز دارید که باید خودتان آن‌را به کارفرما ارائه کنید.

در برخی از مشاغل، مثلاً درکارگاه ساختمان­سازی به‌منظور جلوگیری از جراحات، باید از لباس کار استفاده کنید. گاهی هم باید لباس فرم بپوشید، مثلاً در کارهای فرودگاهی. یا باید تی­شرتی با آرم شرکت­تان بپوشید تا مشتریان ببینند که شما یکی از کارکنان شرکتید.

اگر نخواهید یا نتوانید به کار برای شرکت ادامه دهید، باید قرارداد کار خود را فسخ کنید یعنی استعفا دهید. فسخ قرارداد کار همواره به صورت کتبی انجام می­شود و باید مهلت فسخ قرارداد رعایت شود. معمولاً مهلت فسخ قرارداد سه ماه است. کارفرما هم می‌تواند قرارداد شما را فسخ کند. در این‌صورت هم معمولاً مهلت فسخ قرارداد سه ماه است. آیا هنوز در دوره آزمایشی هستید؟ در دوره آزمایشی معمولاً مهلت فسخ قرارداد کوتاه‌تر و غالباً دو تا سه هفته است. اگر با فسخ قرارداد یعنی با اخراج موافق نباشید، تا سه هفته، امکان اعتراض دارید.

آیا نامه فسخ قرارداد کار و اخراج دریافت کرده‌اید یا مدت قرارداد موقت شما به پایان می‌رسد؟ در این‌صورت باید به‌موقع به آژانس کار خبر دهید که در جستجوی کارید و سپس اعلام کنید بی‌کار هستید. در این‌صورت می‌توانید مقرری بیکاری درخواست کنید و معمولاً پول دریافت می‌کنید. میزان و مدت پرداخت این مبلغ به مسائل زیادی بستگی دارد. اگر خودتان استعفا دهید، ممکن است آژانس کار شما را برای مدتی بلوکه کند. یعنی: شما در اوایل، مقرری بیکاری دریافت نمی‌کنید.

اگر آموزش حرفه‌ای یا تحصیلات عالی را به‌پایان رسانده‌باشید و مدتی هم کار کرده‌باشید، می‌توانید دانش بیشتری کسب کنید. در این‌صورت دانش و توانایی خود را تعمیق و گسترش می­دهید یا آن را به ‌روزرسانی می‌کنید. در آژانس کار فدرال می‌توانید کسب اطلاعات کنید و دوره‌هایی بگذرانید. مؤسسات آموزش بزرگسالان (Volkshochschulen) نیز امکانات بسیاری را عرضه می‌کنند. بسیاری اوقات در خود شرکت نیز امکان آموزش وجود دارد. از کارفرمای خود سؤال کنید.

آیا دارای کار آزاد هستید یا به ‌عنوان آزادکار شاغلید؟ در این‌صورت خودتان می‌توانید تصمیم بگیرید کی، کجا و چگونه کارکنید. می‌توانید به‌صورت دورکاری یعنی در منزل کار کنید یا دفتری برای خود اجاره کنید.

آیا می‌خواهید شرکتی تأسیس و کارکنانی استخدام کنید؟ در این‌صورت باید مراتب را به اداره مالیات و دارایی و/یا اداره اصناف اعلام کنید. باید به بعضی حقوق و وظایف نیز فکر کنید (در همین متن بخش‌های «حمایت از کارکنان»، «قانون کار»، «ساعت کار»، «مرخصی و بیماری» و «فسخ قرارداد» را ملاحظه کنید).

به بیمه‌های مهم برای شرکت و کارکنان خود نیز توجه کنید. بسیاری از اطلاعات را در پورتال راه‌اندازی کسب و کار (Existenzgründungsportal) ملاحظه کنید.