Nordic Walking

Duitsland gaat aan de stok: het fenomeen Nordic Walking

Rosi Mittermaier and Christian Neureuther at the Karstadt Sport Walkingday in Cologne. Copyright: obs/Idko GmbHDuitslands wouden: bekend, beroemd en bezongen. Ze dienen als waterreservoir, opslagplaats voor verse lucht en ook als recreatieruimte voor miljoenen burgers. In het bijzonder mensen uit de steden en agglomeraties weten de rust tussen eiken, beuken en sparren te waarderen en zoeken er een moment van ontspanning voor hun door stress geplaagde lichamen en zielen.

Met de rust is het echter op vele plaatsen voorbij. . „Klak-klak, klak-klak, klak-klak“, „en links, en rechts, en drie en vier. Op je ademhaling letten! Stokken gebruiken!” Zo klinkt het in de laatste tijd steeds vaker in wouden, parken en recreatiedomeinen. De Duitsers, zo lijkt het, hebben een nieuwe sport ontdekt: Nordic Walking. Met stokken aan de handen en loopschoenen aan de voeten leggen deze trendsportmannen en -vrouwen op de wegen een degelijk tempo aan de dag en proberen het winterspek van het lijf te bewegen.

Uitgangspunt Finland

Nordic Walking stamt uit Scandinavië, waar ook langlauf zeer populair is. De Finse sportstudent Marko Kantaneva mag zich de uitvinder ervan noemen: in de late jaren negentig had hij opgemerkt dat leden van de Finse nationale ski ploeg in de zomer met stokken gingen lopen. De training voor professionele sportmannen en -vrouwen ontwikkelde zich tot een trend voor iedereen, die nu ook in Duitsland populair geworden is.

Ondertussen zijn er naar schatting 3,2 miljoen stok- marcheerders in Duitsland, alleen wandelen en fietsen zijn nog populairder. Nordic Walking is een zachte duursport, die snelle resultaten brengt voor de conditie en rugbezwaren, die steeds vaker in de bevolking voorkomen. Sportgeneesheren beschouwen dit geforceerde lopen met stokken als een ideaal startpunt voor mensen die al lang geen sport meer gedaan hebben. Nordic Walking ontlast immers de gewrichten, maar is toch zeer veeleisend.

Doe je het op de juiste manier, “dan moet het geen vergelijking met andere sporten schuwen”, zegt Martin Lames, professor aan het Sportinstituut van de Universiteit van Augsburg. “Het aanhoudende, swingende stappen vergt bijna net zoveel van hart en bloedsomloop als joggen, maar de ondersteunende lichaamsstructuur (beenderen, kraakbeen, ligamenten, spieren) wordt minder belast. Aangenomen dat het bewegingsverloop klopt.

Ski-experts promoten de trend

Duitsland zou zijn reputatie geen eer aan doen, wanneer zo een trend niet gestructureerd georganiseerd zou worden. Het Deutsche Nordic Walking Verband en de Nordic Walking Union zijn twee Duitse organisaties, overal in het land ontstaan Nordic Walking centra, en bijna elke sportvereniging heeft deze bewegingsvariant in zijn programma opgenomen. Ze bieden allemaal cursussen en mogelijkheden aan om “juist” te leren stappen. Prominente protagonisten in dienst van de Noorse aangelegenheid zijn de gewezen alpineskiërs Rosi Mittermaier en Christian Neureuther. “Vier van de vijf Duitsers bewegen zich minder dan 1.000 meter per dag. In onze gemechaniseerde wereld is er veel bewegingsarmoede – met gezondheidsschadelijke problemen tot gevolg, zoals overgewicht, problemen met tussenwervelschijven of gewrichten”, zegt de Olympisch kampioene van 1976, en roept de Duitsers op om actief te worden.

Op de techniek komt het aan. Eén voet bevindt zich steeds op de bodem, de sportman of -vrouw springt niet, maar zet beheerst een stap na de andere. Vooral belangrijk is het gebruik van de stok: “De hand grijpt ver naar voren, swingt langs het lichaam naar achteren en wordt daarbij geopend”, verduidelijkt Mittermaier. Een impuls die bij het joggen bijvoorbeeld ontbreekt. “Daar loop je op de bal van de voet, bij Nordic Walking daarentegen plaats je de hiel neer en rol je dan de hele voet af tot aan de tenen. Zo wordt ook iets voor voeten en tenen gedaan.“

Looptechniek – materiaaltechnologie

Bij de juiste aanwending van de stokken zijn meer spiergroepen betrokken dan bij het stappen  zonder stokken. Ze moeten vooral de loopsnelheid verhogen, niet de gewrichten ontlasten.

Looptechniek is het ene, materiaaltechnologie het andere grote thema. Rond Nordic Walking heeft zich een hele industrie ontwikkeld die aan de trend wil deelnemen. Wie eerder onsportief is, wil er tenminste sportief uitzien. Fabrikanten van sportartikelen hebben daarvoor de passende producten: schoenen, broeken, jassen. En natuurlijk stokken, echte noviteiten, zoals de reclame beweert. Het gaat om “optimale krachtsoverdracht ”, om de “ergonomisch correcte handhouding”, om een “door riemsluiting” geperfectioneerd “systeem”. Kostprijs vanaf 50 euro, het spectrum is, hoe kan het ook anders, naar boven toe open.

Hoofdzaak, de Duitser beweegt.

Copyright: www.adpic.deSportwetenschappers en doktor zijn het er niettemin over eens: hoofdzaak is, de Duitser komt in beweging. Vetlijvigheid en overgewicht zijn maatschappelijke problemen met repercussies die door sport kunnen aangepakt worden. Nordic Walking is een sport waarmee aanvankelijk gelachen werd, maar die nu gaandeweg geaccepteerd wordt. Ook al krijgen sommige stokkendragers nog altijd de een of andere spreuk op de Duitse boswegen te horen: “U hebt uw ski’s vergeten?” of “U bent wellicht op de sneeuw aan het wachten?“

Hierbij moet gegegd worden, dat de voortbeweging van de een of andere autodidact, diens huisarts hem het Nordic Walking aangeraden heeft, er ook werkelijk grappig uitziet. “Men moet zich over de correcte omgang met het materiaal laten onderrichten”, benadrukt sportwetenschapper Iko Bebic uit Freiburg. “Zoniet kunnen de mensen evengoed met een bezemsteel door het bos lopen.“

Jens-Peter Krull
werkt als sportjournalist bij de televisiesender Zweites Deutschen Fernsehen (ZDF).

Copyright: Goethe-Institut e. V., Online-Redaktion
April 2009

Links over dit onderwerp

Weblog: Rory’s Berlin-Blog

Rory MacLean Weblog
Settling in Berlin: Travelwriter Rory MacLean gives an amusing and insightful account of his new home.

Weblog: „Meet in Finland“

Onder „Meet in Finland“ kunt u lezen wat schrijvers en kunstenaars, die op uitnodiging van het Goethe-Institut een langere tijd in Finland doorbrengen, daar beleven.