Mooier wonen Tien excentrieke woonconcepten uit Duitsland

Weg met het eenheidsgrijs: anders wonen.
Weg met het eenheidsgrijs: anders wonen. | Foto (fragment): © picture alliance / dpa / Jens Wolf

Helemaal anders wonen: ongewone en gekke ideeën in Duitsland

Von Eva-Maria Verfürth

Wonen in een doordeweeks rijhuis of huurappartement? Saai! Van een luxe-boomhut tot een gerecycleerd huisje: overal in Duitsland hebben architecten en kunstenaars woonvormen ontworpen, die zich aan de standaardnormen onttrekken en allesbehalve saai zijn

  • <b>Ladenhuis in Gelnhausen</b><br/>Architect Götz Stöckmann droomde wellicht van een slaapkamer onder de blote hemel toen hij zijn “Living Room” ontwierp, een woning in het door vakwerkhuizen gekenmerkte stadje Gelnhausen in deelstaat Hessen. Zijn creatie staat ook bekend als het “ladenhuis”, want de slaapkamer van 20 vierkante meter kan als een lade uit de gevel worden geschoven. Foto (fragment): © Seifert Stoeckmann
    Ladenhuis in Gelnhausen
    Architect Götz Stöckmann droomde wellicht van een slaapkamer onder de blote hemel toen hij zijn “Living Room” ontwierp, een woning in het door vakwerkhuizen gekenmerkte stadje Gelnhausen in deelstaat Hessen. Zijn creatie staat ook bekend als het “ladenhuis”, want de slaapkamer van 20 vierkante meter kan als een lade uit de gevel worden geschoven.
  • <b>Marco Polo Tower in Hamburg</b><br/>Futuristisch en modern: de Marco-Polo-Tower, een ontwerp van het Stuttgartse bureau ‘Behnisch Architekten’ uit 2009, is deel gaan uitmaken van het Hamburgs stadsbeeld vanaf de Elbe. Elk van de 17 verdiepingen is net wat groter en een beetje gedraaid ten opzichte van de verdieping eronder. Zodoende heeft het flatgebouw met zijn afgeronde terrassen veel weg van een gigantische trechter. Foto (fragment): © Gerhard Kemme / CC0 1.0
    Marco Polo Tower in Hamburg
    Futuristisch en modern: de Marco-Polo-Tower, een ontwerp van het Stuttgartse bureau ‘Behnisch Architekten’ uit 2009, is deel gaan uitmaken van het Hamburgs stadsbeeld vanaf de Elbe. Elk van de 17 verdiepingen is net wat groter en een beetje gedraaid ten opzichte van de verdieping eronder. Zodoende heeft het flatgebouw met zijn afgeronde terrassen veel weg van een gigantische trechter.
  • <b>Woudspiraal in Darmstadt</b><br/>Kunstenaar Friedensreich Hundertwasser maakte de plannen voor dit unieke appartementsgebouw in Darmstadt, dat in mei 2000 werd opgeleverd. In de 105 flats van deze “Waldspirale” (woudspiraal) vind je geen rechte hoeken of lijnen, wel uivormige torenkoepels en bomen, die uit de ramen van het U-vormige gebouw groeien. Ook in Essen, Frankfurt, Maagdenburg en andere Duitse steden staan gebouwen die door Hundertwasser ontworpen zijn. Foto (fragment): picture-alliance / dpa / Stratmann Oliver
    Woudspiraal in Darmstadt
    Kunstenaar Friedensreich Hundertwasser maakte de plannen voor dit unieke appartementsgebouw in Darmstadt, dat in mei 2000 werd opgeleverd. In de 105 flats van deze “Waldspirale” (woudspiraal) vind je geen rechte hoeken of lijnen, wel uivormige torenkoepels en bomen, die uit de ramen van het U-vormige gebouw groeien. Ook in Essen, Frankfurt, Maagdenburg en andere Duitse steden staan gebouwen die door Hundertwasser ontworpen zijn.
  • <b>Boomhut aan de Berlijnse Muur  </b><br/>Toen de Turkse migrant Osman Kalin in 1980 naar Berlijn kwam, vond hij er een stuk niemandsland. Wettelijk gezien behoorde het tot Oost-Berlijn, maar het lag aan de westelijke kant van de Muur, die op die plek niet volgens plan was opgebouwd. Met toestemming van de DDR begon Kalin daar groenten te kweken en hij bouwde er met afvalmateriaal een klein tuinhuis, dat hij na de val van de Muur uitbreidde. De Berlijnse boomhut is weliswaar geen echte boomhut – want ze is niet in een boom gebouwd – maar wel een van de meest historisch beladen tuinhuizen van Duitsland. Foto (fragment): © picture alliance / Global Travel Images
    Boomhut aan de Berlijnse Muur
    Toen de Turkse migrant Osman Kalin in 1980 naar Berlijn kwam, vond hij er een stuk niemandsland. Wettelijk gezien behoorde het tot Oost-Berlijn, maar het lag aan de westelijke kant van de Muur, die op die plek niet volgens plan was opgebouwd. Met toestemming van de DDR begon Kalin daar groenten te kweken en hij bouwde er met afvalmateriaal een klein tuinhuis, dat hij na de val van de Muur uitbreidde. De Berlijnse boomhut is weliswaar geen echte boomhut – want ze is niet in een boom gebouwd – maar wel een van de meest historisch beladen tuinhuizen van Duitsland.
  • <b>Het smalle ecohuis in Kiel</b><br/>Het huis van Björn Siemsen is achteraan amper 80 centimeter breed – niet eens breed genoeg om hier je beide armen zijwaarts te strekken. De architect bouwde dit huis in een gat in de bestaande bebouwing in Kiel. De voorzijde is toch 4,5 meter breed, de grondoppervlakte bedraagt 29 vierkante meter. Voor dit project, waarvoor hij vooral ecologische bouwmaterialen gebruikte en muurverwarming voorzag, kreeg hij in 2007 een milieuprijs. Foto (fragment): © picture-alliance / dpa / Christian Hager
    Het smalle ecohuis in Kiel
    Het huis van Björn Siemsen is achteraan amper 80 centimeter breed – niet eens breed genoeg om hier je beide armen zijwaarts te strekken. De architect bouwde dit huis in een gat in de bestaande bebouwing in Kiel. De voorzijde is toch 4,5 meter breed, de grondoppervlakte bedraagt 29 vierkante meter. Voor dit project, waarvoor hij vooral ecologische bouwmaterialen gebruikte en muurverwarming voorzag, kreeg hij in 2007 een milieuprijs.
  • <b>Heliotroop in Freiburg im Breisgau</b><br/>Een “draaiend zonnehuis”: dat is de in 1994 in gebruik genomen meergezinswoning van architect Rolf Disch in Freiburg am Breisgau. Het gebouw heeft ramen aan één kant, die afhankelijk van het weer wel of niet naar de zon gedraaid wordt. In combinatie met een gesofisticeerde warmte-isolatie en een flexibel zonne-energiesysteem produceert het gebouw ongeveer vijf keer zoveel energie als het verbruikt. Architect Disch ontwierp later ook de “Freiburger Solarsiedlung”, die 59 plus-energiewoningen omvat. Foto (fragment): © Joergens.mi / CC BY-SA 3.0
    Heliotroop in Freiburg im Breisgau
    Een “draaiend zonnehuis”: dat is de in 1994 in gebruik genomen meergezinswoning van architect Rolf Disch in Freiburg am Breisgau. Het gebouw heeft ramen aan één kant, die afhankelijk van het weer wel of niet naar de zon gedraaid wordt. In combinatie met een gesofisticeerde warmte-isolatie en een flexibel zonne-energiesysteem produceert het gebouw ongeveer vijf keer zoveel energie als het verbruikt. Architect Disch ontwierp later ook de “Freiburger Solarsiedlung”, die 59 plus-energiewoningen omvat.
  • <b>Een recyclagehuis in het dal van Nassach</b><br/>Een huis van afval bouwde de kunstenaar Kurt Gminder in het dal van de Nassach bij Stuttgart. Aan dit sprookjesachtig aandoende recyclagehuis van schroot en afbraakmateriaal heeft hij ongeveer 30 jaar gewerkt. Door een glazen gevel van oude vensters valt veel licht binnen. Ook de beelden in de tuin zijn van schroot en afval gemaakt. Foto (fragment): © Wolkenkratzer / CC BY-SA 4.0
    Een recyclagehuis in het dal van Nassach
    Een huis van afval bouwde de kunstenaar Kurt Gminder in het dal van de Nassach bij Stuttgart. Aan dit sprookjesachtig aandoende recyclagehuis van schroot en afbraakmateriaal heeft hij ongeveer 30 jaar gewerkt. Door een glazen gevel van oude vensters valt veel licht binnen. Ook de beelden in de tuin zijn van schroot en afval gemaakt.
  • <b>Kleurrijke huizen in Maagdenburg</b><br/>Toen architect Bruno Taut in 1921 werd aangesteld als stedenbouwkundig ambtenaar van de stad Maagdenburg, wilde hij een einde maken aan het uniforme grijs in de stad. “Kleur moet de gebouwen weer karakter geven,” zou hij gezegd hebben. Hij liet onder meer het barokke stadhuis en hele straten kleurig door artiesten overschilderen. In de Tweede Wereldoorlog werden de meeste van deze kleurrijke gebouwen verwoest, maar in de Otto-Richter-straat heeft men de toenmalige kleurgevels van architect en kunstenaar Carl Krayl gereconstrueerd. Foto (fragment): © picture alliance / dpa / Jens Wolf
    Kleurrijke huizen in Maagdenburg
    Toen architect Bruno Taut in 1921 werd aangesteld als stedenbouwkundig ambtenaar van de stad Maagdenburg, wilde hij een einde maken aan het uniforme grijs in de stad. “Kleur moet de gebouwen weer karakter geven,” zou hij gezegd hebben. Hij liet onder meer het barokke stadhuis en hele straten kleurig door artiesten overschilderen. In de Tweede Wereldoorlog werden de meeste van deze kleurrijke gebouwen verwoest, maar in de Otto-Richter-straat heeft men de toenmalige kleurgevels van architect en kunstenaar Carl Krayl gereconstrueerd.
  • <b>Penthouse op een bovengrondse bunker in Flensburg </b><br/>Wonen op een bunker uit de Tweede Wereldoorlog: voor Andras Zsiray is dat sinds 2009 de normaalste zaak van de wereld. De architect uit Flensburg bouwde in 2009 een penthouse van één verdieping op het dak van een 12 meter hoge bovengrondse bunker. Via een lift aan de buitenzijde bereikt men het ongeveer 400 vierkante meter grote dak van de bunker, waar Zsiray zijn woning en kantoor heeft ingericht. Foto (fragment): © Soenke Rahn / CC BY-SA 4.0
    Penthouse op een bovengrondse bunker in Flensburg
    Wonen op een bunker uit de Tweede Wereldoorlog: voor Andras Zsiray is dat sinds 2009 de normaalste zaak van de wereld. De architect uit Flensburg bouwde in 2009 een penthouse van één verdieping op het dak van een 12 meter hoge bovengrondse bunker. Via een lift aan de buitenzijde bereikt men het ongeveer 400 vierkante meter grote dak van de bunker, waar Zsiray zijn woning en kantoor heeft ingericht.
  • <b>Drijvend vakwerkhuis in Brandenburg</b><br>Op het Scharmützelmeer in het Brandenburgse Wendisch Rietz dobbert de huisboot van vastgoedmakelaar Harald Busse. Zijn drijvende vakwerkhuis is voorzien van een bad, toilet en woonkamer. Sinds 2010 vaart Busse ermee over de Brandenburgse wateren. Deze gemotoriseerde waterwoonst is officieel vergund als sportboot. Foto (fragment): © Patrick Pleul / picture alliance / ZB
    Drijvend vakwerkhuis in Brandenburg
    Op het Scharmützelmeer in het Brandenburgse Wendisch Rietz dobbert de huisboot van vastgoedmakelaar Harald Busse. Zijn drijvende vakwerkhuis is voorzien van een bad, toilet en woonkamer. Sinds 2010 vaart Busse ermee over de Brandenburgse wateren. Deze gemotoriseerde waterwoonst is officieel vergund als sportboot.