Rozwój językowy dziecka

Wprawdzie dynamika sukcesów w zakresie wczesnej nauki języków obcych jest indywidualnie różna, ale da się zauważyć, że zasadniczo przebiega według określonych wzorów. Brak jednak jeszcze jednolitych danych na temat dokładnej kolejności faz lub etapów uczenia się języków obcych przez dzieci. Rozróżniający fazy rozwoju poznawczego model Piageta bazuje na licznych badaniach doświadczalnych, jednak poddawany jest dziś podobnie jak inne modele pod wątpliwość.

Pewne jest dziś, że „człowiek może nauczyć się jednego lub kilku nowych języków w każdej chwili. Wyniki badań nad akwizycją języków oraz badań nad mózgiem dają powody ku temu, aby jak najwcześniej wspierać akwizycję języka obcego. Udowodniono, że człowiek przed szóstym rokiem życia jest w stanie nauczyć się drugiego języka bez obcego akcentu. Przed okresem dojrzewania składnia i morfologia języka przyswajane są łatwiej niż w późniejszym wieku.” Z drugiej strony na sukces edukacyjny dzieci wpływ ma cały szereg innych czynników. Zaliczają się do nich: jakość nauczycieli i materiałów do nauki albo długość i intensywność kontaktu z językiem.
ZALECENIA:
  • Proces akwizycji języków obcych przez dziecko powinien być postrzegany w ścisłym związku z rozwojem języka ojczystego.
  • W procesie uczenia się języka obcego dziecko powinno mieć wystarczającą ilość okazji do zastosowania nowo nabytej wiedzy w interakcji socjalnej, np. z nauczycielem lub innymi uczniami.
  • Zrozumienie faktu, że proces akwizycji języka przebiega w fazach, wymaga zmiany sposobu myślenia w kwestii popełniania błędów podczas uczenia się języków: Błędy są etapami rozwoju na drodze ku opanowaniu języka i powinny być traktowane z cierpliwością i rozwagą jako jeden z aspektów procesu nauki.
  • Wychowawca i/lub nauczyciel powinien traktować błędy jako istotne źródło informacji na temat stopnia akwizycji języka i wykorzystać je do dalszego wspierania dziecka.

Wczesna nauka języków obcych

Materiały i wskazówki dla nauczycieli