Markus Ambach is initiatiefnemer van talrijke tentoonstellingen in de openbare ruimte. Hij studeerde aan de Kunstakademie Düsseldorf en richtte in 2002 het projectplatform MAP op, dat internationaal contextgebonden projecten in de stedelijke ruimte ontwikkelt en produceert, in samenwerking met verschillende partners zoals steden, musea en andere stedelijke actoren. Markus Ambach maakt deel uit van de initiatiefgroep waarvan het concept heeft bijgedragen aan het overtuigen van Manifesta om het Ruhrgebied te kiezen als gastregio voor de nomadische biënnale in 2026.

De romans Pappmaché (2019) en Tao (2022) van Yannic Han Biao Federer verschenen bij uitgeverij Suhrkamp, evenals Für immer seh ich dich wieder, een autobiografisch verhaal dat werd bewerkt voor de radio (NDR 2025) en in het Nederlands werd vertaald onder de titel Ik zie je overal, voor altijd (Querido 2025). Zijn academische essays over politieke theorie, reality-tv en (post)koloniale vraagstukken werden voor de radio geproduceerd (WDR 2020, SWR 2021 en 2022). De wereldpremière van zijn toneelstuk ASIAWOCHEN opende in 2026 de 43ste editie van het theaterfestival Heidelberger Stückemarkt.

Gürsoy Doğtaş groeide in Duitsland op als kind van zogenaamde “gastarbeiders”. Zijn praktijk onderzoekt hoe mensen met een migratieachtergrond culturele instellingen ervaren en mee vormgeven. Hij richt zich op de veranderende betekenis van het begrip “gast” en op de vraag hoe curatorisch werk uitsluiting kan tegengaan en alternatieve vormen van verbondenheid kan voorstellen. Doğtaş cureerde en cocureerde tentoonstellingen en symposia bij instellingen zoals het Museum für Moderne Kunst Frankfurt, het Marta Herford Museum en het Taxispalais Innsbruck. Zijn curatorisch concept voor Manifesta 16 Ruhr omvat drie locaties in Gelsenkirchen.

Holger Herschel studeerde sociologie aan de Humboldt‑Universiteit in Berlijn en werkte daarna als wetenschappelijk medewerker aan de Bauakademie van de DDR in Berlijn. Kort voor de val van de Muur werd hij fotolaborant en later fotograaf bij het Maxim Gorki Theater in Berlijn. Sinds 1992 werkt hij als freelance fotograaf, voornamelijk op het gebied van monumentenzorg, architectuur en portretfotografie. De publicatie Vergessene Zukunft (Vergeten Toekomst), verschenen in 2025 bij Christoph Links Verlag, presenteert twaalf van zijn fotoseries die de Oost-Duitse omwenteling op indringende wijze in beeld brengen.

E.N. Mirembe is momenteel curator in residentie bij Morpho Antwerpen, een initiatief van het Goethe-Institut Brussel rond het thema cureren in tijden van democratische crisis. Hun praktijk richt zich op literaire en visuele culturen door een Black Studies‑lens. E.N. Mirembe heeft drie boeken geredigeerd en gepubliceerd, waaronder The Geography of Fixed Things: Eastern African Artists from the Arak Collection (2025). Zij cureerden “In Transit Under Another Sky” in het Herbert Art Gallery and Museum als onderdeel van de Coventry Biennial 2025, “Sonic Commons” (Nairobi, 2026), “The Geography of Fixed Things” (Shenzhen, 2025), “Njabala: An Elegy” (Kampala, 2024) en “at the limit of dream” (Brussel, 2023). Hun teksten verschenen in Camera Austria, Artforum, Contemporary And, Africa is a Country, African Arguments en andere publicaties.

Nathalie Muchamad is artist in residence aan de Jan van Eyck Academie. Haar werk richt zich op de rol van de Europese slavenhandel in de Indische en Stille Oceaan, evenals op haar familiegeschiedenis, die getekend is door verplaatsing in verband met kolonisatie en contractarbeid op koffieplantages. Ze ontving een eervolle vermelding van de organisatie Climavore voor de Food Action Award 2025 voor haar onderzoeksproject over broodvrucht, in samenwerking met het Food Art Research Network, een internationaal netwerk van kunstenaars die zich bezighouden met de politieke en esthetische dimensies van voedsel.

Annette Schuhmann studeerde geschiedenis, Zuid‑ en Oost‑Europese geschiedenis en politicologie, en promoveerde op cultuurarbeid in staatssocialistische industriële bedrijven. Haar onderzoek richt zich op de geschiedenis van industriële arbeid en haar producenten in de DDR, de computerisering van arbeid sinds de jaren 1950, netwerkstructuren in Midden‑Oost‑Europa, visual history en oral history. Haar meest recente boek, Wir sind anders. Wie die DDR Frauen bis heute prägt (Wij zijn anders. Hoe de DDR vrouwen tot op vandaag beïnvloedt), verscheen bij Hoffmann und Campe in 2025.

Nora Unger werkt op het snijvlak van kunst, architectuur en stedenbouw, waar zij projecten in deze domeinen ontwikkelt, realiseert en bemiddelt. Momenteel maakt zij deel uit van het Brusselse kunstcentrum Recyclart, waar zij programma’s opzet en coördineert onder de titel STADPLURAAL — een format voor multidisciplinaire uitwisseling rond het recht op de stad en collectieve praktijken in stedenbouw, architectuur en ruimtelijk ontwerp. Sinds 2020 is zij tevens curator bij CURRENT – ART AND URBAN SPACE, waar zij onder meer verantwoordelijk is voor het discoursprogramma.

De artistieke praktijk van Marente van der Valk richt zich op projecten en evenementen met een focus op milieubewustzijn, gemeenschapsgerichtheid en het maatschappelijke belang van voedsel, evenals op de vluchtige en poëtische kwaliteiten van voedsel en het gezamenlijke koken en eten. Momenteel coördineert zij het Food Lab aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Het Food Lab is opgericht om een multidisciplinair platform te bieden aan chefs en kunstenaars met interesse in voedsel en om voedsel te onderzoeken als snijpunt van cultuur, identiteit, politiek, fysieke en mentale gezondheid, terroir, gemeenschap, individualiteit en poëzie.

WERKER opereert op het snijvlak van arbeid, ecofeminisme en LGBTQIA+‑bewegingen en pleit voor een beeldkritiek van het dagelijks leven om te analyseren wat zichtbaar wordt en wat verborgen of tot zwijgen gebracht blijft in verschillende politieke contexten. Het collectief werd in 2009 in Amsterdam opgericht door Marc Roig Blesa en Rogier Delfos, met de publicatie van tien edities van WERKER Magazine. Sindsdien heeft WERKER zijn publicatiepraktijk uitgebreid met performance, installatie, video, geluid en textiel. Hun werk laat zich inspireren door de Vereinigung der Arbeiter‑Fotografen (de vereniging van arbeiders‑fotografen), een netwerk van gepolitiseerde fotoclubs dat in de jaren 1920 in Duitsland ontstond.