Dagmara Kraus

triskele


der grüne baumpython ist ausgezogen
es webt sich keine schlinge ums gelege
das raue hauthemd hat er mitgenommen
er hatte sonst nichts zu vererben
und hängt jetzt turban hoch im edenbaum

der grüne baumpython ist ausgezogen
er hinterließ nur ein paar klumpen erde
auf welchem friedhof ist er beigesetzt
hat die hyäne ihn gefressen
die heut so faul im schatten pennt

der grüne baumpython ist ausgezogen
leer bleibt die gitterklause ohne licht
wie froh sind alle klauen krallen pfoten
allein sein raum im zoo trägt trauer
hat pythons jade angenommen

ein grüner raumpython ist eingezogen
ich floh apophis und res kähne
direkt in rereks schlangenbauch
verfolg dort faucher durchs gehege
sie führen mich in adams traum :

der müde baumpython war ausgezogen

triskele


zielony pyton drzewny się wyprowadził
nie osnuwa już lęgu żadna pętla
szorstką koszulę zabrał ze sobą
poza tym nie miał nic do przekazania
teraz wisi na rajskim drzewie jako turban

zielony pyton drzewny się wyprowadził
zostawił po sobie tylko parę grudek ziemi
na którym cmentarzu został pochowany
czy pożarła go hiena
co leniwie drzemie dzisiaj w cieniu

zielony pyton drzewny się wyprowadził
świeci pustką zakratowana cela
jakże się cieszą wszelkie szpony pazury łapy
tylko ściany w jego pawilonie noszą żałobę
przybrawszy barwę pytonowego jadeitu

zielony pyton ścienny się wprowadził
czółnom re i apofisowi uciekłam
prosto w wężowy brzuch rereka
idę tam między wybiegami fukaczami
które wprowadzają mnie w sen adama :

zmęczony pyton drzewny się wyprowadził