Łukasz Jarosz

Zeugnis

Sofort lieben konnte ich sie nicht.
Ich lernte erst sie zu lieben, als ich vergaß,
dass sie aus meinem Mastbauch gekommen war.
Ich gab ihr einen Teil meines Schmerzes ab, jetzt, da
die Welt etwas zu mir sagt, höre ich es,
als schrie jemand, als riefe er unter Wasser.
 
Als ich Vater wurde, lag ich lange
im Gras hinter dem Krankenhausparkplatz.
Liebe, geduldiger, sturer Herzhobel.
Fluss, der manchmal so breit ist,
dass man ihn weder schwimmend,
noch mit einem Steinwurf überquert.

Dokument

Nie potrafiłam od razu jej pokochać.
Pokochałam ją dopiero, gdy zapominałam,
że wyszła z mojego opasłego brzucha.
Oddałam jej część swojego bólu, teraz, kiedy
świat coś do mnie mówi, odbieram to
jakby ktoś krzyczał, wołał pod wodą.
 
Gdy zostałem ojcem, długo leżałem
w trawie za szpitalnym parkingiem.
Miłość, cierpliwy, uparty strug serca.
Rzeka, która czasem jest tak szeroka,
że nie można jej przepłynąć,
ani przerzucić kamieniem.