Łukasz Jarosz opowiada

Łukasz Jarosz Foto: Robert Feszak

Metody pracy

Kawa czy słońce – czy Pana wyobraźnia potrzebuje stymulantów? Jeśli tak, to jakich?

Ani słońce, ani kawa. Spokój, cisza i noc.

Początek i koniec – gdzie zaczyna Pan tworzyć wiersze, gdzie kończy? W wannie, na skraju lasu, na ekranie komputera? 

Zazwyczaj w głowie. Podczas wędrówek, podróży.
 

Styl pracy artystycznej

Klej czy dźwięk – co spaja słowa? 

Słowa spajają związki: zgody, rządu i przynależności.

Prąd czy pasja – jak / czym doładowuje Pan swoje wiersze?

Świadomością śmierci, niemożliwością opisania świata.

Zawód: poeta

Praca czy przebłysk geniuszu – ile czasu potrzeba na wiersz? 

Czasem minuta, czasem lata.

Presja finansowa czy wewnętrzna potrzeba – czy pisarz powinien umieć pisać na każdy temat?

Powinien, ale tak się nigdy się nie zdarzy.

Pisanie poezji jako styl życia

Wakacje czy cisza nocna – czy poeta potrzebuje stref wolnych od poezji? Jeśli tak, to gdzie je znajduje?

Ja nie znajduję stref wolnych od poezji. Kiedyś je znajdywałem, gdy nie pisałem.

Gwizdy czy oklaski – czy czytelnik / krytyka ma znaczenie dla poety?

Czytelnik tak. Krytyk niekoniecznie.

Poezja jako sztuka

Cyzelowanie czy zapchajdziury  – czy istnieją słowa zbyteczne?

Nie istnieją.

Prasa bulwarowa czy piedestał – gdzie jest dziś miejsce na poezję? 

Nie wiem.