In het kader van haar onderzoeksproject naar de oorsprongen en gevolgen van de Sovjetavant-garde en de daar heersende visie op een “getechnologiseerd” lichaam, houdt Susanne Altmann zich ook bezig met de architectonische en maatschappelijke visies in het naoorlogse Europa. De ideeën van de socialistisch georiënteerde vooruitgang kregen vlak na 1945 niet alleen in de landen “achter” het IJzeren Gordijn weer meer aandacht.
De noodzaak om de infrastructuur opnieuw op te bouwen in het teken van optimisme en humanisme, verbindt locaties als Rotterdam en Dresden zowel historisch als praktisch. Door de gepolariseerde blik van de Koude Oorlog zijn dergelijke raakvlakken tot nu toe echter grotendeels genegeerd. Toch reikte de invloed van de vroege bouw- en productiekunst in de Sovjet-Unie ver voorbij de ideologische horizon en manifesteerde deze zich in modulaire bouwconcepten, gestandaardiseerde processen en de belangstelling voor de optische krachtvelden van de geometrische abstractie.
Als kunsthistorica houdt zij zich vooral bezig met de rol van vrouwelijke kunstenaars binnen deze processen. Zij zal daarom een uitgebreide blik werpen op de stedenbouwkundige/architectonische werken van Lotte Stam-Beese (1903-1988) en het creatieve stempel dat de Sovjet-Unie daarop heeft gedrukt. In de persoon van Stam-Beese versmelten vooruitstrevende idealen, zoals die ook belichaamd werden door kunstenaars als Ljoebov Popova en Varvara Stepanova, met de praktijk van het Bauhaus.
Susanne Altmann is kunsthistorica en houdt zich bezig met de kunstproductie in het voormalige socialistische Europa, zowel voor als na 1989. Ze doet onderzoek naar de canonvorming en receptie van non-conformistische avant-gardes en integreert de in de DDR ontstane kunst in de context van de global art histories. Naast Medea muckt auf!/The Medea Insurrection (SKD Dresden/L.A., 2018-2020) stelde ze over deze thema’s de volgende tentoonstellingen samen: Entdeckt. Rebellische Künstlerinnen in der DDR (Kunsthalle Mannheim), Zellinnendruck (Neues Museum, Neurenberg) en als co-curator Hosen haben Röcke an/Pants Wear Skirts (nGbK Berlijn 2021/2022). Altmann doceert sinds 2010 Duitse kunstgeschiedenis van de 19de tot de 21ste eeuw in het Engels aan de Hochschule für Bildende Künste in Dresden. Momenteel voert zij een tweejarige onderzoeksopdracht uit bij de Amsterdamse kunstinstelling If I Can’t Dance over het thema “When Technology Was Female”.