Eva Menasse

Powieść Evy Menasse jest próbą uchwycenia doświadczenia, jakim jest upływ czasu. (...) Na tym zresztą polega sztuka autorki. Na pierwszy rzut oka książka wygląda bowiem na przyjemną, mądrą „easy reading”, napisaną dowcipnym językiem z dużą dozą złośliwości i wiedeńskich żarcików. Wyrafinowanie powieści opiera się jednak na jej konstrukcji. Każdy rozdział jest opowiadany z perspektywy innej postaci i będąc czytelnikiem, potrzeba czasu, by uświadomić sobie, że wszystkie te punkty widzenia obracają się wokół protagonistki Xane Mole. Opowiadają o jej życiu, od dzieciństwa, a wraz z rozdziałami fazy życia przesuwają się przed oczami czytelnika niczym chmury na niebie, poniekąd za plecami tej jędrnej, nasyconej współczesnością historii życia powstaje melancholia przemijającego czasu. (…) Lepiej niż w „Quasikristalle” nie da się zmiksować poznania i przyjemności we współczesnej powieści niemieckiej. Lekkość i mądrość, ironia i melancholia trwają w stanie równowagi. Można to także nazwać bystrością i polotem, rejestrem, który w niemieckim budżecie stylistycznym wyciągany jest o wiele za rzadko.

Ijoma Mangold: „Alles ist eitel“
© Die Zeit, 14 lutego 2013