Beuys100
Social Sculptures

Sosyal Heykeller etkinlik serisi, nisan ayında yerel sanatçılara yönelik bir atölye çalışmasıyla başlamış ve Eylül 2021'de devam etmiştir. Beuys'un 1970'lerin başında geliştirmiş olduğu etkili sosyal heykel terimi, sanatın tüm yaşam sürecini (düşünceler, eylemler, konuşma ve nesneler) kapsayabileceği ve sanatçıların ötesinde çok çeşitli insanlar tarafından birlikte gerçekleştirilebileceği inancını esas alır.

Sergide Spyros Anastasiou, Mehveş Beyidoğlu, Stella N. Christou, Eirene Constantinou, RafaellaConstantinou, Marietta Mavrokordatou, Andreas Papamichael, Simone Philippou, Zoe Polycarpou, Korallia Stergides ve Nicolina Stylianou'nun çalışmaları yer aldı. Sanatsal yaklaşım biçimleri, ses, heykel, gravür, fotoğraf, enstalasyon, performans gibi bir bölümü katılımcı olan, farklı dalları kapsamaktadır. Sanatçılar "sanat eseri" kavramından ortak bir çıkışla, özü ortaya çıkararak sanat-yapmanın hibrit form ve süreçleri arasında hareket eder.

Sergi için yaratılan eser ve aksiyonlar çeşitlilik ve çoğulluğuyla katılımcıların karşılaşmaları ve birbirleriyle olan paylaşımları sonucunda oluşmuş olan sosyal heykeli yansıtmıştır. Heykel, hareket için metafor olarak incelenmektedir; toplum olarak ona göre yaşadığımız bir metafor olarak. Etimolojik anlamıyla "aktarmak" veya "taşımak" metaforu, hareket fikrinin ortaya çıktığı çoğulculuk ve söylemsel pratikler arasındaki ilişkiyi yeniden ifade ediyor gibi görünmektedir. Sosyal Heykel (Social Sculptures) hareketi, bir bireyin ve tekil bir sanatsal eylemin amacını veya iradesini yansıttığı için değil, canlandırılan ve yeniden sahnelenen kolektif, ortak pratikten türediği için gerçekliğin kompozisyonlarını taşır. Parçası olduğumuz sosyal kompozisyonların durmaksızın şekillendirilmesine ve reforme edilmesine daha yakın olmanın yollarını paylaşan sanatçılar, "sosyal" ve "heykel" nosyonlarını plastisite ve dayanıklılık yönünden ele almıştır. 

İzleyiciler, Beuys'u ve çalışmalarını film seçkisi aracılığıyla tanıma fırsatı bulacak.