Ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας, mockumentary // 2024 // Ναργκές Καλχόρ // 89 λεπτά

Σε αυτή την αυτοβιογραφική ταινία, τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας, μεταξύ γραφειοκρατίας και φαντασίας, μπλέκονται. Η σκηνοθέτις αγωνίζεται να απαλλαγεί από τον τίτλο του μάρτυρα «Shahid» στο όνομά της, αλλά ο προπάππος της, που κάποτε είχε ανακηρυχθεί μάρτυρας, της αντιτίθεται. Με ένα παράλογο μείγμα χιούμορ, μουσικής και σκηνοθεσίας, η Narges Kalhor ξεκινά μια αναζήτηση στις ιρανικές της ρίζες.

Στην αυτοβιογραφική ταινίας της, η σκηνοθέτις Ναργκές Καλχόρ αναδεικνύει ένα πολύπλοκο πεδίο εντάσεων που αφορά την πολιτική της ταυτότητας. Στο επίκεντρο βρίσκεται το ζήτημα της γυναικείας ταυτότητας μεταξύ της πατρίδας της, του Ιράν, και της Γερμανίας, καθώς και της γλώσσας που διαμορφώνει αυτή την ταυτότητα. Η Ναργκές Καλχόρ θέλει να αποχωριστεί το μεσαίο όνομα της, «Shahid», το οποίο σημαίνει «μάρτυρας» και το οποίο θεωρεί βαρύ φορτίο. Το όνομα αυτό προέρχεται από έναν προπάππου της, ο οποίος έλαβε αυτόν τον τιμητικό τίτλο σύμφωνα με θρησκευτικούς και πολιτικούς μύθους στο Ιράν και τον μεταβίβασε στους απογόνους του χωρίς να τους ρωτήσει.

Η Ναργκές Καλχόρ αντιμετωπίζει αυτή την κληρονομιά με άφθονο χιούμορ και μερικά κινηματογραφικά τεχνάσματα: ο θρυλικός πρόγονος εμφανίζεται μαζί με τους συντρόφους του ως φάντασμα που χορεύει γύρω από το κινηματογραφικό σωσία της σκηνοθέτιδας και προσπαθεί να την κερδίσει πίσω. Η κάμερα αιωρείται μαζί τους μέσα από κινηματογραφικά σκηνικά, ενώ η πρωταγωνίστρια παλεύει ταυτόχρονα με γραφειοκρατικά εμπόδια και ψυχολογικές αναφορές. Η πραγματικότητα και η φαντασία, το ντοκιμαντέρ και η performance, το θέατρο, το θέατρο σκιών και η περσική εικαστική παράδοση συνυφαίνονται σε ένα διπλό μίγμα, που συνοδεύεται από μουσική και παράλογο χιούμορ.