Berlinale Forum in Brussel

In het kader van de reeks ‘German Film Festivals on Tour’ presenteert het Goethe-Institut in Bozar vijf films van het Forum van de Berlinale 2019. In vier gevallen gaat het om een Belgische première. Het Forum staat erom bekend nieuwe tendensen in de wereldwijde film te tonen en geen vormgrenzen te kennen.

Erde, Nikolaus Geyrhalter
 

• 10.09.2019, 19:00 uur: Nos Défaites [Our defeats] van Jean-Gabriel Périot (FR 2019, 94', OV FR sub EN) - Q&A met Jean-Gabriel Périot en Birgit Kohler (FR)

In mei en juni 2018 werkte Jean-Gabriel Périot samen met tien studenten uit een middelbare school in Ivry-sur-Seine aan een project dat film en politiek samenbrengt. De studenten werkten zowel voor als achter de camera, en zetten taferelen van stakingen, verzet en arbeidsconflicten uit films van de late jaren 60 tot de late jaren 70 opnieuw in scène, waaronder films van Jean-Luc Godard en Amain Tanner. Nos défaites is een montage van de resultaten hiervan en extra interviews waarin de regisseur de studenten bevraagt over de scènes die ze net hebben opgevoerd, over concepten zoals ‘klasse’, ‘vakbond’ en ‘politiek engagement’, over ruimere sociale contexten. De documentaire heeft een eenvoudige maar scherpzinnige opzet, die de kijkers een blik gunt op de manier waarop een jongere generatie naar politiek en politieke cinema uit het verleden kijkt. (Alejandro Bachmann)

De regisseur zal aanwezig zijn en met Birgit Kohler, die als interims-directrice vertantwoordelijk was voor het hoofdprogramma van het Berlinale Forum 2019, in gesprek gaan over zijn film.
 

• 11.09.2019, 18:30 uur: Delphine et Carole, insoumuses van Callisto Mc Nulty (FR 2019, 70', OV FR sub EN) - Q&A met Callisto Mc Nulty en Birgit Kohler (EN)

In de jaren 70 verscheen de legendarische actrice Delphine Seyrig op het grote scherm als een zingende fee, een lesbische vampier, een etherische ambassadeursvrouw en een huisvrouw die aardappelen schilt. Tegelijkertijd was ze een uitgesproken feministe, wat ook betekende dat ze de camera zelf in handen nam. Samen met Carole Roussopoulos was ze een van de eerste video-activistes in Frankrijk. Ze documenteerde niet alleen de protesten van de Franse vrouwenbeweging, maar maakte ook gebruik van het nieuwe medium om een tegenwicht te bieden aan de dominante representatie van vrouwen op tv en elders via hun eigen beelden en commentaren. Ze hielden videoworkshops en richtten het feministische archief Centre audiovisuel Simone de Beauvoir op. Op basis van een rijke selectie fragmenten uit het feministische werk van de videogroepen Les Insoumises en Video Out, evenals van praatprogramma’s waarin onder meer Simone de Beauvoir, Marguerite Duras en Chantal Akerman aan bod komen, legt deze film enerzijds een hoofdstuk in de geschiedenis van het feminisme vast. Anderzijds gaat de documentaire op zoek naar de oorsprong van een creatieve politieke praktijk die wordt gekenmerkt door durf, humor en subversie. (Birgit Kohler)

De regisseuse zal aanwezig zijn en met Birgit Kohler, die als interims-directrice vertantwoordelijk was voor het hoofdprogramma van het Berlinale Forum 2019, in gesprek gaan over haar film.
 

• 11.09.2019, 20:30 uur: A Portuguesa [The Portuguese Woman] van Rita Azevedo Gomes (PT 2018, 136', PT/DE sub EN)

Zijn thuisbasis is de oorlog. Haar thuis is Portugal. Toch is de jonge, kersverse echtgenote van Heer von Ketten vastberaden om het familieverblijf van haar man, een onherbergzaam kasteel op een klif in Noord-Italië, om te vormen tot een echte thuis. Wanneer hij naar het front trekt met zijn mannen en haar terug naar haar ouders probeert te sturen, besluit ze te blijven. Voor haar familieleden lijkt het huis op een mausoleum van eenzaamheid. De elf lange jaren zonder haar echtgenoot vult ze met lezen, zingen, muziek spelen, dansen, zwemmen en paardrijden in het bos. Ze voedt ook een jonge wolf op met wie ze een nauwere band heeft dan met haar twee zonen. Of dat wordt althans gesuggereerd in deze bewerking van Robert Musils novelle The Portuguese Woman, die zich afspeelt in de middeleeuwen vol prachtige kostuums en bloedmooie beelden, vastgelegd door een elegante en vloeiende cameravoering. (Birgit Kohler)
 

• 12.09.2019, 18:30 uur: Erde [Earth] van Nikolaus Geyrhalter (AU 2019, 115', EN/ES/IT/HU sub EN)

Een portret van de Aarde in het antropoceen. Deze documentaire bezoekt zeven plekken die door mensen op grote schaal werden omgevormd. In Californië werden volledige bergen verplaatst. Aan de Brennerpas werd een tunnel in de rotsen uitgehouwen. In Hongarije is er een openluchtmijn, in Italië een marmergroeve en in Spanje een kopermijn. In Wolfenbüttel slaan ze radioactief afval in een zoutmijn op. In Canada zijn er teerzandvelden. Eerst zien we deze gebieden van bovenaf, als abstracte schilderijen. Daarna gaat de verkenning verder op de begane grond. De film verweeft beeldmateriaal van werkende machines met gesprekken van werknemers. Naast uitspraken over werkprocessen, milieuschade en technologische verandering maakt Erde deze geconstrueerde wereld op een unieke manier zichtbaar door deze subtiel terug te brengen tot: stapels grijze materie, heuvels en bergen. De afmetingen zijn gigantisch, de proporties oncontroleerbaar. De wereld glipt door de vingers van de mensheid. “Er is altijd een grotere machine, een grotere motor en als het echt moet, is er nog dynamiet. We winnen altijd.” Of niet? (Alejandro Bachmann)
 

• 12.09.2019, 21:00 uur: Mother I Am Suffocating. This is My Last Film about You. van Lemohang Jeremiah Mosese (LS/QA 2019, 76', EN)

De mensen op de stoffige straten van Lesotho staren onderzoekend naar de jonge vrouw die net als Jezus een houten kruis op haar rug draagt. Ze kijkt terug naar hen, naar de mystieke prachtige landschappen, een kudde schapen en een paar handen die maar blijven breien. Een rauwe commentaarstem – zich ervan bewust dat deze niet wordt gehoord door de toehoorders – ordent de stroom van beelden tot een filmische klaagzang. In dit filmessay slaagt Lemohang Jeremiah Mosese erin de kroniek te schetsen van een steeds radicaler verdriet dat gestaag in omvang toeneemt: van een persoonlijk afscheid van een moeder tot een politiek bewuste afvalligheid van het moederland. Op een intense, pijnlijke manier werpt deze ongewone klaagzang over een Afrikaans migratieverhaal een licht op een ervaring die nog taboe is, en niet enkel in de filmwereld. (Dorothee Wenner)

(Synopsis: Arsenal — Institut für Film und Videokunst e.V.)
 
De reeks "German Film Festivals on tour" is een initiatief van het Goethe-Institut Brüssel en BOZAR CINEMA in samenwerking met het Berlinale Forum en Arsenal - Institut für Film und Videokunst e..V. Met ondersteuning van de Senaatsafdeling voor Cultuur en Europa van het land Berlijn, het Oostenrijkse Cultuurforum Brussel, de Ambassade van Frankrijk in Brussel., Alliance française, Festival Elles tournent - Dames draaien en Ciné-club Insas.